Α. Σαμαράς: Δεν θέλουμε να συγκυβερνήσουμε

«Κάποιοι λένε: ο Σαμαράς θέλει να γίνει οπωσδήποτε Πρωθυπουργός. Αυτοί που το λένε, όμως, ξέρουν ότι θα μπορούσα να γίνω από τον περασμένο Νοέμβριο. Αλλά πάνω σε μια Ελλάδα απομονωμένη, χρεοκοπημένη και διαλυμένη. Δεν το έκανα. Γιατί βάζω την Πατρίδα μου πάνω από όλα... Εκείνοι μπορούν να πουν το ίδιο;» διερωτήθηκε ο Αντώνης Σαμαράς, από τη Θεσσαλονίκη.

Ο πρόεδρος της Ν.Δ. ξεκαθάρισε πως δεν θέλει να συγκυβερνήσει. «Θέλουμε καθαρή εντολήγια να τα αλλάξουμε όλα. Όσοι μιλάνε για συγκυβέρνηση, δεν θέλουν να αλλάξει τίποτε. Κι εμείς είμαστε ο μεγάλος τους φόβος. Γιατί θέλουμε να τα αλλάξουμε όλα...», σημείωσε κάνοντας λόγο για πολλούς που δεν θέλουν να αλλάξει τίποτα, για να έχουν -όπως είπε- τον έλεγχο στα επόμενα χρόνια.

«Δεν θέλω να συμμετέχω σε κυβερνητικά μαγειρέματα. Δεν θέλω να παίζω με ελάχιστους μέσους όρους. Θέλω να αλλάξω τα πάντα! Και μπορώ να το κάνω μόνο με τη δική σας εντολή. Την ισχυρή εντολή. Την καθαρή εντολή», εξήγησε, ζητώντας αυτοδυναμία.

Όχι στη διαπλοκή

«Αν υπάρχει μια αδύναμη κυβέρνηση δύο κομμάτων, που θα διστάζουν να προχωρήσουν και θα φοβούνται το ένα το άλλο; Και από κοινού θα φοβούνται τις εκλογές; Εμείς δεν θέλουμε να μας ελέγχουν ούτε εξωθεσμικά κέντρα ούτε διαπλοκές. Θέλουμε να υπάρξει αληθινή δημοκρατία, γνήσια λαϊκή κυριαρχία, χωρίς εξωθεσμικά κέντρα και χωρίς διαπλοκές. Γι' αυτό και μας πολεμούν», είπε, σημειώνοντας πως, όλοι αυτοί, χάνουν τον καιρό τους:

«Θέλετε να κυβερνηθεί η χώρα μετά την 7η Μαΐου ή όχι; Μπορεί η Ελλάδα να σηκώσει κεφάλι, αν μείνει ακυβέρνητη; Μπορεί να κυβερνηθεί η Ελλάδα, αν το ένα κόμμα που συμμετέχει στην κυβέρνηση εμποδίζει το άλλο να κυβερνήσει; Μπορεί να πάμε μπροστά, όταν είμαστε, ταυτόχρονα, σε μόνιμη στασιμότητα και σε μια χρόνια αστάθεια; Μπορεί να κυβερνηθεί η χώρα όταν κυριαρχούν οι κραυγές των άκρων;», διερωτήθηκε, ζητώντας πολιτική σταθερότητα.

Ο κ. Σαμαράς, ανέπτυξε τις προτάσεις του για Ανάκαμψη και Ανάπτυξη, ξεδίπλωσε μεγάλο μέρος του προγράμματος της ΝΔ, που παρουσίασε εκτενώς στις τελευταίες του εμφανίσεις στο Ζάππειο και ξεκαθάρισε πως δεν έχει μαγικό ραβδί να απαλύνει τον πόνο σε μια στιγμή σημειώνοντας: «Αλλά ξέρετε πως δίνω μάχες. Ξέρετε πως έχω Σχέδιο και Όραμα για την Ελλάδα. Ο μικρομεσαίος, ο επαγγελματίας, που έχασε το μαγαζί του, πρέπει και θα ξανασταθεί στα πόδια του!Οι Έλληνες είναι λαός νοικοκυρέων. Και θα ξαναγίνουν νοικοκύρηδες. Η Ελλάδα είναι κοινωνία της Μεσαίας Τάξης. Που τη γονάτισαν. Σας υπόσχομαι ότι, πολύ σύντομα, θα ξανά- σταθεί στα πόδια της. Και θα γίνει πολύ καλύτερη από πριν...».

Όχι σε «φιλί ζωής» στο ΠΑΣΟΚ

Ο Αντώνης Σαμαράς εμφανίστηκε για ακόμη μια φορά ενωτικός με διάθεση να συνθέσει και όχι να χωρίσει.

«Δεν μάσησα τα λόγια μου στην κριτική μου προς το ΠΑΣΟΚ. Γιατί η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ έχει τεράστια ευθύνη εδώ που φτάσαμε. Αλλά με τον κόσμο που ψήφιζε ΠΑΣΟΚ δεν έχουμε τίποτε να χωρίσουμε. Δεν μάσησα τα λόγια μου με την Αριστερά. Γιατί η Αριστερά δεν μπορεί να μας κουνά το δάχτυλο... αλλά με τους ανθρώπους της Αριστεράς δεν έχουμε τίποτε να μοιράσουμε», είπε χαρακτηριστικά, σημειώνοντας πως όλοι είμαστε παιδιά της ίδιας Πατρίδας.

Επίθεση στον Καμμένο

«Ασφαλώς έχουμε μεγάλη αντίθεση και με τα μικρότερα κόμματα που δεν είναι αριστερά, απλώς προσπαθούν να ανακόψουν την πορεία της μεγάλης μας παράταξης για να υπάρξουν τα ίδια. Ασφαλώς λέμε και επιμένουμε, ότι η ψήφος προς τα κόμματα αυτά δεν είναι απλά «χαμένη ψήφος». Είναι ψήφος πολιτικής ασυλίας και «φιλί ζωής» στο ΠΑΣΟΚ», επέμεινε για ακόμη μια φορά ο αρχηγός της ΝΔ.

Αναφορά στον Κώστα Καραμανλή

«Να μην ξεχνάει κανείς ότι... είμαστε η Παράταξη που είπε όχι - και δεν θα δεχθεί ποτέ - την παραχάραξη της Ιστορίας της Μακεδονίας μας. Είμαστε η Παράταξη που, με τον Κώστα Καραμανλή, είπε όχι στο Σχέδιο Ανάν για την Κύπρο», είπε αναφερόμενος, στον πρώην πρωθυπουργό Κώστα Καραμανλή, «ξεχρεώνοντας» τις αλλεπάλληλες δηλώσεις στήριξης, του πρώην πρωθυπουργού.

Ο κ. Σαμαράς είπε μάλιστα πως η ΝΔ, διέπραξε λάθη αλλά δεν είπε ψέματα, δεν έταξε και δεν υποσχέθηκε πως «λεφτά υπάρχουν».

 


Ν Ο Δ Ε

Χ Α Λ Κ Ι Δ Ι Κ Η Σ

Γ Ρ Α Φ Ε Ι Ο  Τ Υ Π Ο Υ

Πλατεία Ειρηναίου                                 Πολύγυρος, 2 Μαΐου 2012

63100 ΠΟΛΥΓΥΡΟΣ
Τηλ.: 23710 22772

Φαξ: 23710 23862

E-mail: node-chalkidikis@nd.gr

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Την Παρασκευή 4 Μαΐου 2012 ο Δήμαρχος Πειραιά, τέως Υπουργός Εθνικής Άμυνας και κορυφαίο στέλεχος της Ν.Δ. Βασίλειος Μιχαλολιάκος, θα επισκεφθεί τη Χερσόνησο της Κασσάνδρας και συγκεκριμένα τα δημοτικά διαμερίσματα της Αφύτου στις 9:30, της Χανιώτης στις 10:15, του Παλιουρίου στις 11:00, της Νέας Σκιώνης στις 11:45 και τέλος θα επισκεφθεί την πρωτεύουσα του Δήμου Κασσάνδρας, την Κασσανδρεία στις 12:30.

Κατά την επίσκεψή του, θα συναντηθεί με κατοίκους της περιοχής, παραγωγικούς φορείς και στελέχη του κόμματος της ΝΔ. Η επίσκεψη του Δημάρχου Πειραιά στην Κασσάνδρα καταδεικνύει το έμπρακτο ενδιαφέρον της Νέας Δημοκρατίας και του Προέδρου της Αντώνη Σαμαρά για τον Νομό Χαλκιδικής και ειδικότερα για την Κασσάνδρα, που αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους τουριστικούς προορισμούς τόσο για τους Έλληνες όσο και για τους αλλοδαπούς τουρίστες.

Από το Γραφείο Τύπου

ΛΙΓΟ ΑΡΓΑ ''ΤΟ ΚΑΤΑΛΑΒΕ'' (;) ...

Γ. Παπανδρέου: Ήμασταν το πειραματόζωο

Στην παραδοχή ότι η Ελλάδα ήταν το πειραματόζωο των αγορών, προέβη ο τέως πρωθυπουργός κ. Γιώργος Παπανδρέου, σε συνέντευξή του στο περιοδικό Time.

«Μακάρι να μπορούσαμε να το αντιμετωπίσουμε (σ.σ. την κρίση) με πιο ήπιο τρόπο για τον λαό, κυρίως γι' αυτούς που δεν έφταιγαν σε τίποτα, όπως οι μισθωτοί και οι συνταξιούχοι. Όμως τελικά όλοι πλήρωσαν και πλήρωσαν ακριβά» αναφέρει ο Γ. Παπανδρέου.

Ανατρέχοντας στα όσα μεσολάβησαν τα τελευταία δύο χρόνια, στην ανάμειξη ευρωπαϊκών κυβερνήσεων στα εσωτερικά της χώρας, στην παραίτησή του, αλλά και στο γεγονός ότι η Ελλάδα ήταν η πρώτη χώρα στην ευρωζώνη που έπρεπε να αποδεχθεί επώδυνα μέτρα λιτότητας ως αντάλλαγμα για τα δάνεια διάσωσης, λέει χαρακτηριστικά: «Δεν θα μπορούσαν να έχουν αποφευχθεί. Ήμασταν το πειραματόζωο».

«Τα μέτρα λιτότητας συνέθλιψαν την ελληνική οικονομία, η οποία διανύει την πέμπτη χρονιά ύφεσης. Το ποσοστό ανεργίας εκτοξεύτηκε από το 9% το 2009 στο 21% σήμερα. Αύξηση παρουσιάζουν και τα ποσοστά αυτοκτονιών. Δεκάδες χιλιάδες επιχειρήσεις έκλεισαν. Ορισμένοι από τους οικονομικά ασθενέστερους Έλληνες βρέθηκαν ξαφνικά άστεγοι και ζουν από τα συσσίτια» σχολιάζει η αρθρογράφος του Τime.

Ο τέως πρωθυπουργός βάλλει κατά των «λαϊκιστών» ευρωπαίων ηγετών, που δεν αναγνωρίζουν τις θυσίες του ελληνικού λαού.

«Ορισμένοι υποστηρίζουν ότι το πρόβλημα δεν είναι η Ελλάδα, αλλά οι Έλληνες. Πώς μπορεί ένας βουλευτής ή ένας ηγέτης να λέει από τη μία πλευρά ότι θα στηρίξει την Ελλάδα και, από την άλλη πλευρά, να χαρακτηρίζει τους Έλληνες τεμπέληδες;» διερωτάται.

Για άλλη μια φορά ο Γ. Παπανδρέου υποστηρίζει την πρόταση για δημοψήφισμα, επισημαίνοντας ότι ο λαός έπρεπε να αποφασίσει για να μην υπάρχει η αίσθηση ότι κάποιοι του επιβάλλουν το δεύτερο μνημόνιο.

Σύμφωνα με το Time, οι βουλευτικές εκλογές της Κυριακής αναμένεται να είναι οι πιο περίπλοκες εκλογές των τελευταίων δεκαετιών, καθώς κανένα κόμμα δεν φαίνεται πιθανό να καταφέρει να σχηματίσει αυτοδύναμη κυβέρνηση.

Το περιοδικό σημειώνει, επίσης, ότι οι εκλογές είναι άλλη μία ψηφοφορία κατά των μέτρων λιτότητας που, σε συνδυασμό με τις εκλογές στη Γαλλία και την προβλεπόμενη νίκη του Φρανσουά Ολάντ, θα μπορούσε να αλλάξει τη δυναμική της κρίσης στην Ευρωζώνη.

Η «λίστα» Παπαδήμου για τα μέτρα μέχρι τον Ιούνιο

Νερό, αέριο, λιγνίτης, δρόμοι και λιμάνια σε ιδιώτες! Απολύσεις δημοσίων υπαλλήλων, πωλήσεις δημόσιων οργανισμών, μείωση μισθών και συντάξεων, επιπλέον περικοπές στις παροχές υγείας, κατάργηση των φοροαπαλλαγών, αύξηση αντικειμενικών αξιών και τιμολογίων της ΔΕΗ. Η λίστα των όσων πρέπει να γίνουν μέχρι τον Ιούνιο δεν έχει τέλος. Το οικονομικό γραφείο του Λουκά Παπαδήμου κωδικοποίησε τις εκκρεμότητες και τις παρέδωσε σε κάθε υπουργό ξεχωριστά στο τελευταίο υπουργικό. Προκειμένου να παραδοθούν σε λίγες ημέρες στους διαδόχους τους. 

Το «protothema.gr» εξασφάλισε τα σχετικά έγγραφα και δίνει απάντηση στο τι μας περιμένει μέχρι τον Ιούνιο.

Η λίστα περιλαμβάνει μέχρι και τη σύνταξη έκθεσης για την απόδοση του εκπαιδευτικού συστήματος, ανοίγοντας ίσως ένα νέο μέτωπο. Δυστυχώς, για όλους μας, περιλαμβάνει μόνο όσα μέτρα προβλέπονται στο μνημόνιο 2. Γιατί, υπάρχουν και τα θέματα των διαρθρωτικών αλλαγών, ωράριο, τράπεζες κοκ, που θα προσθέσουν κι άλλες «ειδήσεις» τις ερχόμενες εβδομάδες. Ενδεικτικά αναφέρουμε ότι η κυβέρνηση έδωσε 18 δισ. σε Εθνική, Πειραιώς, ALPHAκαι Eurobank και άφησε για μετά τις εκλογές τις αποφάσεις για Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο και Αγροτική.

Δείτε τη λίστα εδώ

https://docs.google.com/viewer?url=http%3A%2F%2Fwww.protothema.gr%2Ffiles%2F1%2F2012%2F05%2F01%2FJUNE.pdf

Η επόμενη μέρα: 

σκοτάδι ή αναγέννηση;

Γράφει ο δρ. Μαρκεζίνης Βασίλειος

Παρότι ο προεκλογικός αγώνας πλησιάζει στο τέλος του, αποδεικνύεται δύσκολο να πει κανείς κάτι πραγματικά καινούργιο ή ενθαρρυντικό, καθώς οι (συνήθως ομιλητικότατοι) Έλληνες δείχνουν να είναι βαθιά βυθισμένοι, και όχι αδικαιολόγητα, στη θλίψη. Ο λόγος γι’ αυτό, όμως, σχετίζεται ενδεχομένως και με τα άτομα που διεκδικούν την πολιτική εξουσία.

Πράγματι, μερικοί από τους πολιτικούς μας δυσκολεύονται να αποκρύψουν το γεγονός ότι αντιπροσωπεύουν το πρόσφατο, ένοχο παρελθόν. Μερικοί άλλοι (στα παρασκήνια) προέρχονται μεν από ένα πιο μακρινό παρελθόν, αλλά επιμένουν να τρέφουν την αβάσιμη ελπίδα ότι θα αναστηθούν… Κάποιοι άλλοι, πάλι, είτε παλιοί πολιτικοί είτε πρωτοεμφανιζόμενοι, αναζητούν τη σωτηρία μέσω της αναζωπύρωσης του φανατισμού και της εμφύλιας διαμάχης. Γεγονός όμως είναι ότι, όσο ευφυείς και αν είναι κατά τα άλλα αυτοί οι υποψήφιοι, τα προφίλ τους κανέναν δεν συναρπάζουν και κανέναν δεν εμπνέουν.

Η διαπίστωση είναι αποθαρρυντική, αλλά απολύτως αληθής. Και τούτο, διότι όλα τα κόμματα – από τη Δεξιά έως την Αριστερά – αδυνατούν να απαλλαγούν από τις αγκυλώσεις τους. Συν τοις άλλοις, μεγάλο μέρος της ρητορικής τους, όπως και πολλά από τα δημοσιογραφικά σχόλια που τη συνοδεύουν, επικεντρώνονται απλώς στο ποιοι θα μοιραστούν τις υπουργικές θέσεις με ποιους. Ελάχιστα λέγονται για το αν τα συγκεκριμένα άτομα αξίζουν αυτές τις θέσεις! Ακόμη λιγότερη πίστη δίδεται στην ικανότητα των πολιτικών να επιτελέσουν τα καθήκοντά τους. Είτε όμως το θέλουμε είτε όχι, αυτή είναι η αμφιβολία που επικρατεί σήμερα στο εκλογικό σώμα.

Ο κόσμος διψά για αλλαγή• ζητά νέες λύσεις για τα νέα προβλήματα, καθώς και νέα πρόσωπα για να τα χειριστούν. Εντούτοις, σε γενικές γραμμές, οι Έλληνες πολίτες βρίσκονται ακόμη αντιμέτωποι με παλιά πρόσωπα, πολλά από τα οποία, και από τις δύο μεγάλες πλευρές, είχαν κάποτε την ευκαιρία να δράσουν αλλά απέτυχαν παταγωδώς (εν μέρει εξαιτίας της έλλειψης οργάνωσης και των αλληλοσυγκρουόμενων φιλοδοξιών τους). Επιπλέον, υπάρχουν και διάφοροι ημιδεδηλωμένοι δελφίνοι οι οποίοι, ενώ οι ηγέτες τους δίνουν τη μάχη της ζωής τους, προσπαθούν, μέσω σκόπιμης σιωπής ή μελετημένης αμφισημίας, να υπονομεύσουν τόσο αυτούς όσο και την ενότητα του κόμματός τους. Ο θάνατος πλησιάζει, αλλά εκείνοι επιμένουν να αλληλοδιαπληκτίζονται!

Είμαι άραγε ο μόνος που υποστηρίζει ότι τα πράγματα θα ήταν εντελώς διαφορετικά εάν ο πολιτικός διάλογος είχε προσανατολιστεί, ως όφειλε, στο μέλλον; εάν είχε παύσει να περιστρέφεται γύρω από τα κάθε λογής παρωχημένα συνθήματα, είτε της Δεξιάς είτε της Αριστεράς;

Κεντρικός στόχος όλων μας πρέπει να είναι η κοινωνική συνοχή, η δε κομματική ενότητα πρέπει να αποτελεί γεγονός, και όχι ψεύτικη εικόνα.

Δεν είναι δυνατόν να αντισταθμίσουμε όλες αυτές τις ανεπάρκειες κάνοντας απλώς έκκληση για σχηματισμό κυβερνήσεων συνεργασίας δύο ή τριών κομμάτων, διότι οι πολίτες γνωρίζουν ότι η εν λόγω τακτική συγκαλύπτει απλώς την καιροσκοπική επιθυμία ορισμένων να καταλάβουν υπουργικές καρέκλες.

Το μόνο πράγμα που θα κέρδιζε και τη στήριξη όλου του έθνους και τη μάχη της επιβίωσης – εντυπωσιάζοντας συγχρόνως τους ξένους φίλους και εχθρούς μας – είναι η αποκατάσταση του ξεφτισμένου κοινωνικού ιστού της χώρας μας.

Η προσπάθεια αυτή πρέπει να βασιστεί στην κατεπείγουσα ανάγκη ανακούφισης των φτωχών, των απόβλητων, των εγκαταλελειμμένων πολιτών. Παράλληλα, όμως, πρέπει να συνδυαστεί με την καταπολέμηση του φθόνου εναντίον των πιο επιτυχημένων.

Μόνον η παροχή κινήτρων θα επανέφερε τους επενδυτές στη χώρα μας, και όχι οι ανεδαφικές εκκλήσεις… «να κάνουν το καθήκον τους». Ωστόσο, αν χρειάζονται κάτι οι γνήσιοι επιχειρηματίες δεν είναι απλώς η παροχή φορολογικών κινήτρων, αλλά ένα σταθερό φορολογικό καθεστώς που θα τους επιτρέπει να προγραμματίζουν τις κινήσεις τους και θα τους επιβραβεύει για κάθε ρίσκο που παίρνουν και για κάθε καλή ιδέα που υλοποιούν.

Τέτοιους επιχειρηματίες χρειάζεται η χώρα μας, και όχι εκείνους που κερδοσκοπούν χάρις στις βολικές σχέσεις τους με έναν ή περισσότερους υπουργούς. Το πρώτο είδος καπιταλισμού χρειαζόμαστε. Το δεύτερο, ωστόσο, είναι αυτό που μας ταλαιπωρεί εδώ και τουλάχιστον μία δεκαετία και το οποίο οφείλουμε επιτέλους να εξορκίσουμε!

Θα έλεγα, λοιπόν, ότι η ανάκαμψη της χώρας μας, εφόσον είναι εφικτή, μπορεί να έλθει μόνον εάν καταβάλουμε μιαν ασυνήθιστα μεγάλη διανοητική και ψυχική προσπάθεια. Και πρέπει η προσπάθεια αυτή να εστιαστεί στη σύναψη δεσμών με νέους φίλους στο εξωτερικό -τουτέστιν: στη διαμόρφωση μιας νέας, πολύπλευρης εξωτερικής πολιτικής προκειμένου να διευκολύνουμε τη διαπραγματευτική μας στάση στην Ευρώπη.

Σε οικονομικό και κοινωνικό επίπεδο, οφείλουμε επίσης να επινοήσουμε νέους και ευφυείς τρόπους μετατροπής της αρνητικής συγκυρίας σε πραγματική ευκαιρία. Παραδείγματος χάριν, η εντεινόμενη μαζική έξοδος από την Αθήνα, απόρροια της οικονομικής κρίσης, μπορεί να γίνει κατά τρόπο «σχεδιασμένο», ώστε να προωθηθεί η «εσωτερική μετανάστευση» προς περιοχές της χώρας οι οποίες, για πολιτικούς λόγους, χρειάζονται νέο ελληνικό αίμα.

Μόνο με νέες, πρωτότυπες αντιλήψεις μπορούμε να απαλλαγούμε από τη νωθρή εκείνη νοοτροπία που αρκείται στην αναπαραγωγή φθαρμένων κοινοτοπιών του είδους «στη δημοκρατία δεν υπάρχουν αδιέξοδα». Το δημιουργικό αυτό πνεύμα, όμως, μπορεί να διαμορφωθεί μόνον εάν οι πολίτες μας παραμείνουν σε κατάσταση διανοητικής εγρήγορσης απέναντι στους κινδύνους που αντιμετωπίζουν. Επιπλέον, και λόγω του παρελθόντος τους, αμφιβάλλω αν ο λαός έχει πειστεί ότι οι επίδοξοι σωτήρες πράγματι στοχεύουν πρώτα στο συμφέρον της πατρίδας και μετά στις ατομικές τους φιλοδοξίες.

Ας δούμε λοιπόν μερικές ακόμη ιδέες, τις οποίες, θεωρώ, αξίζει να σκεφτούμε λίγο πιο προσεκτικά.

Πρώτον: προσφέρεται άραγε η στιγμή για να υποσχόμαστε αλλεπάλληλες συνταγματικές αναθεωρήσεις ή μήπως θα έπρεπε να θέσουμε τον χρόνο και τα προβλήματά μας σε λογική προτεραιότητα κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου ακραίας κρίσης;

Δεύτερον: πόσο ρεαλιστικό είναι να αφήνουμε τους πολίτες να ελπίζουν ότι οι πρόσφατες παραχωρήσεις μας μπορούν να επανορθωθούν εάν απλώς στείλουμε στις Βρυξέλλες μια νέα ομάδα διαπραγματευτών χωρίς να της έχουμε πρώτα εξασφαλίσει νέα στήριξη (από το εξωτερικό), η οποία και θα έλθει να ενισχύσει τα επιχειρήματά τους; Επιπλέον, αυτό που θα κάνει ισχυρότερους τους διαπραγματευτές μας δεν είναι τόσο το ότι θα έχουν τη στήριξη 155 ή 160 βουλευτών, όσο μάλλον το γεγονός ότι οι ξένοι φίλοι μας θα γνωρίζουν πως οι διαπραγματευτές μας έχουν τη στήριξη όλων των Ελλήνων πολιτών, και όχι απλώς των ψηφοφόρων τους. Αναδεικνύεται έτσι, και πάλι, η έμφαση που πάντοτε δίνω στην κοινωνική συμφιλίωση.

Τρίτον: πόσο δίκιο έχουμε να θεωρούμε ότι οι Ευρωπαίοι φίλοι μας είναι ισχυροί, όταν, σήμερα, το ευρωπαϊκό οικοδόμημα κλονίζεται συθέμελα; Για να το θέσω και διαφορετικά: έχει έλθει η στιγμή να σταθούμε απέναντί τους ως συνετοί φίλοι και να προσπαθήσουμε να τους πείσουμε ότι θα εκπληρώσουμε μεν τις υποχρεώσεις μας, αλλά όχι όλες μαζί, μονομιάς και με τον βάναυσο τρόπο που έχουν επιβάλει μέχρι τώρα στους υπουργούς μας οι οποίοι, ο ένας μετά τον άλλον, παραδέχονται σήμερα ότι δεν είχαν καν διαβάσει τα έγγραφα που κλήθηκαν να υπογράψουν;

Τέταρτον: δεν πρέπει άραγε να κάνουμε τους Ευρωπαίους να καταλάβουν, με ευγενικό πλην όμως σταθερό τρόπο, ότι η τήρηση συμφωνημένων κανόνων δεν είναι δυνατόν να πάρει το προβάδισμα έναντι του κινδύνου να βυθιστεί η χώρα μας σε εμφύλια σύρραξη; Πράγματι, λαμβάνοντας υπόψη την εύθραυστη σημερινή κατάσταση και το κύμα των αλλαγών κυβερνήσεων στην Ευρώπη, διαθέτουμε ένα ακόμη διαπραγματευτικό ατού, εφόσον βεβαίως καταφέρουμε να ξανακερδίσουμε τη χαμένη αυτοπεποίθησή μας και τη χρησιμοποιήσουμε δεόντως.

Πέμπτον: πόσο ουσιαστικά προσπαθούμε να επιλύσουμε το πρόβλημα της λαθρομετανάστευσης κατά τρόπο αναγκαίο για τους πολίτες μας αλλά και ανθρώπινο για τους ίδιους τους μετανάστες, όταν, μέχρι στιγμής, οι κυβερνήσεις μας έχουν κάνει μόνο επικοινωνιακές προσπάθειες, χωρίς να επιτύχουν ουσιαστική συμπαράσταση από την Ευρώπη αλλά ούτε και να αντιμετωπίσουν το ενδεχόμενο να απομακρυνθούμε από ευρωπαϊκές συμφωνίες που εμποδίζουν τον επαναπατρισμό; Εν ολίγοις, πρέπει να έχουμε το θάρρος να επιτεθούμε πολλαπλώς και ευφυώς στο πρόβλημα, το οποίο δικαίως καταθορυβεί τον λαό μας, και όχι απλώς σε αυτούς που προσπαθούν να το εκμεταλλευθούν προς ίδιον όφελος.

Έκτον: δεν έχει άραγε έλθει η στιγμή να εξορθολογίσουμε το εκπαιδευτικό σύστημά μας, ώστε να παράγει αποφοίτους που μπορούν να βρουν δουλειά, και όχι να πολλαπλασιάζει το προλεταριάτο των ημιμορφωμένων ανέργων; Μήπως, ενδεχομένως, θα έπρεπε να μειωθούν τα (διάσπαρτα σε όλη τη χώρα) ιδρύματα ανώτατης εκπαίδευσης και ο αριθμός των τμημάτων που, καθώς φαίνεται, δεν έχουν καν φοιτητές;

Έβδομον: πότε επιτέλους θα κινηθούμε προς την κατεύθυνση της εξακρίβωσης και της προστασίας του ορυκτού μας πλούτου σε γη και θάλασσα, εγκαταλείποντας τις γενικόλογες φλυαρίες και διαμορφώνοντας ένα σύστημα που να μπορεί να εφαρμοστεί διότι θα στηρίζεται στα εμπορικά συμφέροντα πολλών χωρών και δεν θα επηρεάζεται από τις περιοριστικές επιθυμίες μίας και μόνης ξένης δύναμης και – όπως πολλοί ισχυρίζονται- μιας ομάδας ελληνικών (!) συμφερόντων που αντιτίθεται στην ανάπτυξη αυτού του πλούτου; Στην τελευταία αυτή πρόταση, θεωρώ, συνοψίζεται ό,τι ακριβώς χρειάζεται, αυτήν τη στιγμή, η χώρα μας.

Όλα αυτά τα ζητήματα θα έπρεπε να έχουν συζητηθεί, και όχι απλώς μισοαναφερθεί, κατά τη διάρκεια της προεκλογικής περιόδου. Κανείς όμως δεν θέλησε να τα συζητήσει. Έχει όμως παρέλθει πλέον η δυνατότητα για έναν σοβαρό διάλογο.

Αυτό που απομένει τώρα είναι να αρχίσουμε σκεφτόμαστε τι μπορούμε να κάνουμε από τις 7 Μαΐου και μετά, προκειμένου να μην αφήσουμε τα γεγονότα να αποκτήσουν τη δική τους επικίνδυνη δυναμική!

Πόσοι όμως έχουν θελήσει να εγκύψουν σε όλα αυτά τα ζητήματα, αντί να κάθονται και να ονειρεύονται την κατάληψη υπουργικών θέσεων ή να σχεδιάζουν την εκθρόνιση των ηγετών τους; Κοντολογίς, πόσοι από τους πολιτικούς μας έχουν ήδη έτοιμο ένα «Σχέδιο Β», αν υποθέσουμε, ασφαλώς, ότι είχαν ποτέ καταστρώσει ένα «Σχέδιο Α»;

Πολλοί πιστεύουμε ότι τα ΜΜΕ δεν είναι άμοιρα ευθυνών για τη σημερινή μας κατάντια. Το δηλώσαμε, άλλωστε, ανοικτά και δεν γίναμε διόλου δημοφιλείς όταν εξωτερικεύσαμε αυτή την κοινώς παραδεκτή άποψη. Ας έχουμε όμως σήμερα το θάρρος να αποκαταστήσουμε την ισορροπία και να πούμε ότι, ακόμη και τώρα, την ύστατη στιγμή, τα ΜΜΕ, και μόνον αυτά, θα μπορούσαν να αρχίσουν την αντίστροφη μέτρηση εφόσον θέσουν προσωρινά κατά μέρος τις προσωπικές φιλίες, αλλάξουν τη ζοφερή εικόνα που παρουσιάζουν οι ίδιοι τους οι κορυφαίοι συντάκτες και επιτρέψουν, στις 7 Μαΐου, να εισέλθει στο σκοτάδι μια αχτίδα φωτός: με τη μορφή, ίσως, ενός νέου τρόπου σκέψης.

Α. Σαμαράς: Δεν συγκυβερνώ με το ΠΑΣΟΚ

Με επιθέσεις κατά του ΠΑΣΟΚ και εμμονή στη θέση του κατά της οποιασδήποτε συζήτησης για μετεκλογική συνεργασία μίλησε απόψε στην κεντρική συγκέντρωση της ΝΔ, στην Πάτρα, ο Αντώνης Σαμαράς.

Μάλιστα, ο πρόεδρος της ΝΔ, αποφεύγοντας την παραμικρή αναφορά στις προηγούμενες τετραετίες της διακυβέρνησης του κόμματός του, κατηγόρησε εκ νέου το ΠΑΣΟΚ ότι ξεγέλασε τους πολίτες, με το σύνθημα "λεφτά υπάρχουν" το 2009.

Ο πρόεδρος της ΝΔ κατηγόρησε επίσης το ΠΑΣΟΚ για τη συγγνώμη που ζητά από τους πολίτες, για τις σκληρές αποφάσεις των περικοπών, ενώ πρόσθεσε ότι με το οικονομικό πρόγραμμα που παρουσίασε πρόσφατα ο Ευάγγελος Βενιζέλος, ακολουθεί κατά πόδας εκείνα που υπόσχεται η ΝΔ.

Χαρακτηριστικά ο κ.Σαμαράς ανέφερε στην ομιλία του: "Προχθές (το ΠΑΣΟΚ) εμφάνισε το «οικονομικό» του Πρόγραμμα. Κρυφό το είχε. Οκτώ μέρες πριν τις εκλογές το ανακοίνωσε. Περιλαμβάνει τα αντίθετα απ' όσα έκαναν εδώ και δυόμιση χρόνια. Και το χειρότερο; Τώρα υπόσχονται όσα αποδοκίμαζαν όταν τα λέγαμε εμείς. Τότε το ΠΑΣΟΚ τα κατήγγελλε και τα απέρριπτε. Κάποιες φορές τα χλεύαζε κιόλας. Σήμερα έρχονται και τα προσυπογράφουν φαρδιά πλατιά. Γι' αυτό, όμως, δεν ζήτησαν συγγνώμη..."

Οχι στην συγκυβέρνηση με το ΠΑΣΟΚ

Σε άλλο σημείο της ομιλίας του ο Αντώνης Σαμαράς αναφέρθηκε στα όσα λέγονται και γράφονται περί μετεκλογικής συνεργασίας ΝΔ - ΠΑΣΟΚ απορρίπτοντας ένα τέτοιο ενδεχόμενο.

Μάλιστα είπε χαρακτηριστικά: «Πώς θα αποκαταστήσω τους χαμηλοσυνταξιούχους, μαζί με το ΠΑΣΟΚ που το απορρίπτει; Πώς θα σπάσω τη γραφειοκρατία, μαζί με το ΠΑΣΟΚ που την έφερε και την επέβαλε και την προστατεύει; Πώς θα ξεμπλοκάρω το ΕΣΠΑ, μαζί με το ΠΑΣΟΚ που δυόμιση χρόνια κράτησε τα κονδύλια αναξιοποίητα;».

"Η παράταξή μας είναι η μόνη που μπορεί να βγάλει τη χώρα από την κρίση. Το ΠΑΣΟΚ θέλει, απλά, να πέσει στα μαλακά. Οι υπόλοιποι εκμεταλλεύονται την κρίση, τζογάρουν στην απελπισία του κόσμου, Δεν προσφέρουν διέξοδο. Δεν εξηγούν τι θα κάνουν. Καταγγέλλουν όλους τους άλλους. Καταγγέλλονται και μεταξύ τους. Εμείς θέλουμε να ξεπεράσει η χώρα την κρίση" είπε ο κ.Σαμαράς. στην διάρκεια της προεκλογικής του ομιλίας, στο κλειστό γυμναστήριο της ΕΑΠ στην Πάτρα.

Ο πρόεδρος της ΝΔ έκανε στην ομιλία του εκτενή αναφορά στο μεταναστευτικό ζήτημα αναφέροντας χαρακτηριστικά «εσείς στην Πάτρα έχετε πολύ άσχημη εμπειρία» και συνέχισε: «Επί χρόνια, ΠΑΣΟΚ και Αριστερά καθύβριζαν όποιον τολμούσε ακόμα και να το αναφέρει. Ούτε τη λέξη δεν άφηναν να ακουστεί. Πρώτος νόμος της τελευταίας κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ ήταν ο νόμος Ραγκούση! Που έκανε την Ελλάδα "μαγνήτη" για τους παράνομους μετανάστες. Με το νόμο Ραγκούση έστειλαν το μήνυμα ότι εδώ δίνουμε εύκολα και αυτόματα ελληνική ιθαγένεια σε όποιον ξένο περάσει τα σύνορά μας».

Πρώτη απόφαση η κατάργηση του νόμου Ραγκούση

Όσον αφορά την Νέα Δημοκρατία ο Αντώνης Σαμαράς τόνισε ότι «πρώτη απόφαση της κυβέρνησής μας θα είναι να καταργήσουμε το νόμο Ραγκούση. Και θα το κάνουμε. Η Ελλάδα δεν μπορεί να είναι "ξέφραγο αμπέλι" ».

Σχετικά με την αντιμετώπιση της λαθρομετανάστευσης ο Αντώνης Σαμαράς ανέφερε ότι «τα σύνορα θα φυλαχτούν καλά, θα πάψουν να έρχονται καινούργιοι λαθρομετανάστες και θα δημιουργηθούν χώροι για τη φύλαξή τους μέχρι να απελαθούν στις πατρίδες τους».

Ακόμη όπως σημείωσε «ήδη ετοιμάζουμε κοινή ευρωπαϊκή πολιτική για τη λαθρομετανάστευση μαζί με τους πρωθυπουργούς Ισπανίας και Πορτογαλίας, γιατί και η Ευρώπη πλέον ανησυχεί». Επίσης ο πρόεδρος της ΝΔ ανέφερε ότι «η λαθρομετανάστευση στην Ελλάδα απειλεί πια την ίδια την Συνθήκη του Σένγκεν και αν δεν τους σταματήσουμε εμείς, αν δεν τους απελάσουμε εμείς, σε λίγο θα απομονωθεί η Ελλάδα από την υπόλοιπη Ευρώπη».

Θα εφαρμοστεί ο νόμος για το πανεπιστημιακό άσυλο

Στη συνέχεια ο πρόεδρος της ΝΔ αναφέρθηκε και στο άσυλο σημειώνοντας ότι «επιβάλαμε κατάργηση του ασύλου στα Πανεπιστήμια αλλά ακόμα ισχύει παράνομα». Όπως πρόσθεσε «η κυβέρνηση η δική μας θα το καταργήσει και στην πράξη και μαζί θα επιβάλει το νόμο, γιατί δημοκρατία χωρίς νόμο δεν υπάρχει».

Όσον αφορά τον οικονομικό τομέα ο Αντώνης Σαμαράς τόνισε ότι «θα ρίξουμε το βάρος στην κατανομή του ΕΣΠΑ, ώστε να γίνουν έργα και να προωθηθεί η ανάπτυξη», ενώ παράλληλα ανακοίνωσε ότι θα αντικατασταθεί το «χαράτσι» μέσω των λογαριασμών της ΔΕΗ, με έναν ενιαίο φόρο ακίνητης περιουσίας, όπως το ΕΤΑΚ.

Επίσης ο πρόεδρος της ΝΔ είπε ότι θα γίνει διερεύνηση από δικαστικούς για το πόθεν έσχες όσων μετείχαν σε κυβερνήσεις από το 1974, καθώς και μια εξεταστική Επιτροπή για το πώς η χώρα έφθασε στο Μνημόνιο. «Ο λαός οφείλει να ξέρει» είπε ο Αντώνης Σαμαράς «ώστε να αποκατασταθεί το αίσθημα δικαίου». Διότι όπως πρόσθεσε «για να αφήσουμε πίσω το παρελθόν, πρέπει να ξεκαθαρίσουμε τους λογαριασμούς μας με το παρελθόν».

ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ

Διαδηλώσεις σε όλη την Ευρώπη

Με χιλιάδες αστυνομικούς στους δρόμους υποδέχονται οι περισσότερες ευρωπαϊκές πρωτεύουσες τις διαδηλώσεις για την Εργατική Πρωτομαγιά.

Εν μέσω κρίσης και σκληρών μέτρων λιτότητας, η συμμετοχή των πολιτών στις απεργιακές εκδηλώσεις αναμένεται να είναι αυξημένη. 

Στη γερμανική πρωτεύουσα περίπου 7.000 αστυνομικοί έχουν κινητοποιηθεί για να αντιμετωπίσουν κάθε πιθανή παρεκτροπή των διαδηλώσεων, που θα διοργανωθούν τόσο από την άκρα αριστερά, όσο και από την ακροδεξιά.

Το εργατικό κίνημα έχει ανακοινώσει πως σκοπεύει να διοργανώσει μία πορεία στο κέντρο του Βερολίνου, ενώ μοτοσικλετιστές, σκεϊτμπόρντερς και δικυκλιστές θα διασχίσουν μαζικά τους δρόμους της πόλης. Οι φετινές εορταστικές εκδηλώσεις της Πρωτομαγιάς συμπίπτουν με τη συντεταγμένη συνδικαλιστική δράση πολλών Γερμανικών Συνδικάτων για να αποσπάσουν μισθολογικές αυξήσεις.

Στην Ιταλία, αντιδράσεις υπάρχουν από το συνδικαλιστικό κίνημα στην απόφαση των εμπόρων να μείνουν ανοιχτά τα καταστήματά τους την Πρωτομαγιά. Η αλλαγή αυτή οφείλεται, κατά τους ιδιοκτήτες καταστημάτων, στη μείωση των εσόδων τους και στη γενικότερη προσπάθεια αντιμετώπισης της οικονομικής κρίσης. 

«Η πρωτοβουλία αυτή βοηθά τους καταναλωτές, που έχουν την ευκαιρία να διαλέξουν με μεγαλύτερη άνεση ό,τι χρειάζονται. Συμφέρει και τους εργαζόμενους, αφού πληρώνονται 30% περισσότερο απ' ότι τις κανονικές εργάσιμες ημέρες», δήλωσε ο Τζοβάνι Κομπόλι Τζίλι του συνδέσμου πολυκαταστημάτων Federdistribuzione.

Εντελώς διαφορετική είναι η θέση των ιταλικών συνδικάτων. Μάλιστα, στο Μπάρι της Νότιας Ιταλίας τα συνδικάτα ζήτησαν από ντόπιους και τουρίστες «να απεργήσουν κατά των εμπορικών καταστημάτων που αύριο θα αποφασίσουν να ανοίξουν αναβάλλοντας τις αγορές τους, για τις κανονικές, εργάσιμες ημέρες».

Στην Κωνσταντινούπολη, η διεύθυνση ασφαλείας έχει κινητοποιήσει είκοσι χιλιάδες αστυνομικούς. Όπως κάθε χρόνο, τα αυστηρότερα μέτρα έχουν προβλεφθεί για την περιοχή της πλατείας Ταξίμ, όπου παλαιότερα είχαν σημειωθεί αιματηρές συγκρούσεις την Πρωτομαγιά. Έκτοτε η κεντρική αυτή πλατεία μεταβαλλόταν σε «κρανίου τόπο» κάθε Πρωτομαγιά. Η τουρκική κυβέρνηση αποφάσισε πέρυσι να καθιερώσει την Πρωτομαγιά ως ημέρα αργίας για τον εορτασμό της Εργασίας και της Αλληλεγγύης, απόφαση που θα εφαρμοστεί φέτος για δεύτερη φορά.

Πως καθιερώθηκε η Εργατική 

Πρωτομαγιά

Η 1η Μαΐου καθιερώθηκε ως η Παγκόσμια Ημέρα των Eργατών κατά τη διάρκεια του ιδρυτικού συνεδρίου της Δευτέρας (Σοσιαλιστικής) Διεθνούς στις 20 Ιουλίου 1889 στο Παρίσι, εις μνήμην των θυμάτων του μακελειού του Σικάγου την 1η Μαΐου του 1886, όταν η αστυνομία άνοιξε πυρ κατά εργατών που διεκδικούσαν οκτάωρη εργασία και καλύτερες συνθήκες δουλειάς.

Την 1η Μαΐου 1886, με βασικό αίτημα το οκτάωρο και οδηγό τις επιτυχημένες διεκδικήσεις Καναδών συναδέλφων τους, τα εργατικά συνδικάτα των ΗΠΑ αποφάσισαν την έναρξη απεργιακών κινητοποιήσεων, αφού την περίοδο εκείνη στις ΗΠΑ οι εργαζόμενοι αναγκάζονταν να δουλεύουν αμέτρητες ώρες, ακόμα και Κυριακές, χωρίς κανένα ρυθμιστικό πλαίσιο.

Στην απεργία συμμετείχαν περίπου 350.000 εργάτες από 1.200 εργοστάσια, ενώ στην πορεία-διαδήλωση του Σικάγου πήραν μέρος περισσότεροι από 90.000 εργαζόμενοι.

Τρεις μέρες αργότερα, στις 4 Μαΐου, άρχισαν βίαιες συμπλοκές στην πλατεία Χεϊμάρκετ της πόλης, αφού, παρά τον ειρηνικό χαρακτήρα της πορείας, η αστυνομία πήρε εντολή να τη διαλύσει με τη βία κατά τη διάρκεια συγκέντρωσης προς συμπαράσταση των απεργών, στην οποία συμμετείχαν ενεργά μέλη του αναρχικού κινήματος. Στις συμπλοκές που ακολούθησαν, άγνωστος από το πλήθος πέταξε προς τις αστυνομικές δυνάμεις μία χειροβομβίδα, η οποία εξερράγη, σκοτώνοντας έναν αστυνομικό και τραυματίζοντας δεκάδες άλλους.

Σε απάντηση, οι αστυνομικοί άρχισαν να πυροβολούν κατά των συγκεντρωμένων, με αποτέλεσμα να σκοτωθούν τέσσερις διαδηλωτές και να τραυματιστούν πολλοί περισσότεροι. Στη συμπλοκή έχασαν τη ζωή τους και άλλοι έξι αστυνομικοί από πυρά, αδιευκρίνιστης προέλευσης. Την προηγούμενη ημέρα, άλλοι τέσσερις διαδηλωτές είχαν σκοτωθεί από τις αστυνομικές δυνάμεις έξω από το εργοστάσιο ΜακΚόρμικ.

Μετά το μακελειό, οκτώ συνδικαλιστές, από τους οποίους οι έξι ήταν Γερμανοί μετανάστες, καταδικάστηκαν σε απαγχονισμό για τη βομβιστική επίθεση που προκάλεσε το θάνατο του αστυνομικού παρόλο που ο εισαγγελέας δεν είχε κανένα ουσιαστικό επιβαρυντικό στοιχείο εναντίον τους. Ως μοναδικό επιχείρημα για την απόφασή του χρησιμοποίησε τους λόγους που εκφώνησαν, οι οποίοι κατά την άποψή του ενθάρρυναν τον άγνωστο που πέταξε τη βόμβα εναντίον των αστυνομικών. 

Από την πλευρά της υπεράσπισης των συνδικαλιστών υποστηρίχθηκε ότι, η ρίψη της βόμβας στους αστυνομικούς, ήταν πράξη προβοκάτσιας από το διαβόητο πρακτορείο ντετέκτιβ "Πίνκερτον", απεργοσπαστικό μηχανισμό που χρησιμοποιούσαν οι εργοδότες. 

Η πρωτομαγιάτικη απεργία του 1886 είχε ως αποτέλεσμα να κερδίσουν το 8ωρο 185.000 εργάτες και να μειώσουν το χρόνο εργασία τους από δώδεκα σε δέκα ή και εννέα ώρες, τουλάχιστον άλλοι 200.000 εργάτες. Επίσης, σε πολλές περιοχές αναγνωρίστηκε η ημιαργία του Σαββάτου, ενώ αρκετές βιομηχανίες σταμάτησαν την κυριακάτικη εργασία.

Ύστερα από αυτά τα συγκλονιστικά γεγονότα, η Πρωτομαγιά υιοθετήθηκε ως η παγκόσμια μέρα της εργατικής τάξης και οι εκδηλώσεις της έλαβαν έκτοτε ετήσιο χαρακτήρα λόγω της μεγάλης ανταπόκρισης σε όλο τον κόσμο.

Επίσημη γιορτή πολύ μεγάλης σημασίας, αφού είναι αφιερωμένη στους εργατικούς αγώνες και το σοσιαλιστικό κίνημα, είναι η Πρωτομαγιά στη Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας και στην Κούβα, ενώ υπήρξε κορυφαίο γεγονός στην πρώην ΕΣΣΔ που συνοδευόταν από μεγάλη στρατιωτική παρέλαση στην Κόκκινη Πλατεία της Μόσχας, παρουσία του γενικού γραμματέα του ΚΚΣΕ, της κυβέρνησης και σύσσωμου του Ανωτάτου Σοβιέτ. 

Η ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

Μεταλλωρύχοι στην είσοδο μεταλλευτικής στοάς στην Πλάκα Λαυρίου το 1898 

Η πρώτη ελληνική κινητοποίηση για την εργατική Πρωτομαγιά πραγματοποιήθηκε το 1893 από τον Κεντρικό Σοσιαλιστικό Σύλλογο του Σταύρου Καλλέργη, που ιδρύθηκε στις 20 Ιουλίου 1890 και εξέδιδε την εφημερίδα «Σοσιαλιστής».

Περίπου 2.000 άνθρωποι συγκεντρώθηκαν στο Παναθηναϊκό Στάδιο (την Κυριακή στις 2 Μαΐου, αφού η Πρωτομαγιά ήταν Σάββατο και εργάσιμη ημέρα) και διαδήλωσαν υπέρ της οκτάωρης εργασίας, της καθιέρωσης της Κυριακής ως αργίας και της κρατικής ασφάλισης για τα θύματα εργατικών ατυχημάτων.

Οι συγκεντρωμένοι ενέκριναν ψήφισμα, το οποίο επέδωσαν στον Πρόεδρο της Βουλής για να το εκφωνήσει, αλλά αυτός κωλυσιεργούσε προκαλώντας την έντονη και μεγαλόφωνη αντίδραση του Καλλέργη που είχε ως αποτέλεσμα τη σύλληψή του για διατάραξη της συνεδρίασης. Ο Καλλέργης ξυλοκοπήθηκε και μεταφέρθηκε στο αστυνομικό τμήμα, όπου παρέμεινε για δύο μέρες και στη συνέχεια καταδικάστηκε σε φυλάκιση 10 ημερών.

Η Πρωτομαγιά γιορτάστηκε και το 1894 στο Παναθηναϊκό Στάδιο ύστερα από ενωτικό προσκλητήριο των διαφόρων σοσιαλιστικών ομάδων με ομιλητή τον Πλάτωνα Δρακούλη που αναφέρθηκε στα ιστορικά γεγονότα του Σικάγου. Παρέμβαση με πολεμικό ύφος κατά της πλουτοκρατίας έκανε τότε και ο Σταύρος Καλλέργης.

Από τότε χρειάστηκε να περάσουν δεκαεπτά ολόκληρα χρόνια, ως το 1911 που γιορτάστηκε και πάλι η εργατική Πρωτομαγιά. Στο διάστημα αυτό ξέσπασαν μεγάλες απεργίες σε όλες σχεδόν τις πόλεις της Ελλάδας και σε πολλούς κλάδους, ενώ πολλά σωματεία και δευτεροβάθμιες οργανώσεις δημιουργήθηκαν.

Το 1911, η Φεντερασιόν Θεσσαλονίκης ανέλαβε τη διοργάνωση της εργατικής Πρωτομαγιάς στη συμπρωτεύουσα. Οι αστυνομικές δυνάμεις επενέβησαν και συνέλαβαν τους πρωτεργάτες, ανάμεσα σ? αυτούς τον Α. Μπεναρόγια, που εξορίστηκε στη Σερβία.

Την ίδια χρονιά, στην Αθήνα, αποφασίζεται να γιορταστεί εκ νέου η Πρωτομαγιά με πρωτοβουλία του Ν. Γιαννιού στο Μετς, με κεντρικό σύνθημα «8 ώρες δουλειά, 8 ώρες ανάπαυση και 8 ώρες ύπνο».

Η Πρωτομαγιά γιορτάζεται ξανά το 1919, ένα χρόνο μετά την ίδρυση της ΓΣΕΕ, σε δώδεκα πόλεις. Τη χρονιά εκείνη έγινε και η πρώτη διάσπαση της ΓΣΕΕ, αφού από τα 11 μέλη τα 5 ήταν με το νεοϊδρυθέν ΣΕΚΕ (Σοσιαλιστικό Εργατικό Κόμμα Ελλάδος) και τα υπόλοιπα με το κόμμα του Βενιζέλου και διαφωνούσαν ως προς το περιεχόμενο του εορτασμού της. Στο μεταξύ, ψηφίστηκε ο Ν.281/1914 «περί Σωματείων» με τον οποίο κατοχυρώνεται το δικαίωμα του συνεταιρίζεσθαι και τα σωματεία αρχίζουν να αποκτούν καθαρά εργατικό χαρακτήρα.

Η 1η Μαΐου, σύμφωνα με το άρθρο 1 του Α.Ν. 380/68, αποτελεί υποχρεωτική αργία, όταν κηρύσσεται ως τέτοια με απόφαση του υπουργού Απασχόλησης, διαφορετικά εντάσσεται στις προαιρετικές αργίες.

Για το εργατικό κίνημα και τους εκπροσώπους του είναι απεργία.

Ξεχωριστή σημασία στην ιστορία του τόπου έχουν επίσης τα γεγονότα που συνέβησαν την Πρωτομαγιά του 1936, του 1944.

ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ 1936 

Σαράντα χιλιάδες περίπου καπνεργάτες της Θεσσαλονίκης, του Βόλου, της Ξάνθης, της Δράμας και της Καβάλας συμμετείχαν σε απεργία την Πρωτομαγιά ζητώντας την εφαρμογή της συλλογικής σύμβασης. Σε απεργία αλληλεγγύης είχαν κατέβει και οι αυτοκινητιστές οι οποίοι είχαν στήσει στην Εγνατία οδοφράγματα για να προστατευτούν.

Στις 9 Μαΐου οι χωροφύλακες άρχισαν επιθέσεις στις συγκεντρώσεις των απεργών χτυπώντας «στο ψαχνό». Πρώτος έπεσε νεκρός ο Τάσος Τούσης και ακολούθησαν άλλοι τέσσερις. Αντί για σημαίες υψώνονταν μαντίλια βουτηγμένα στο αίμα. Οι διαδηλωτές φώναζαν: «Κάτω οι δολοφόνοι, να φύγει η κυβέρνηση Μεταξά». Λίγο πιο πέρα οι χωροφύλακες πυροβολούν άοπλο πλήθος. «Απολογισμός»: 20 νεκροί, 300 τραυματίες. Το απόγευμα γίνεται νέα διαδήλωση, τη νύχτα η κυβέρνηση Μεταξά στέλνει στρατιωτικές δυνάμεις από τη Λάρισα και τέσσερα αντιτορπιλικά.

Την επόμενη ημέρα η κηδεία των θυμάτων είναι πραγματικός παλλαϊκός ξεσηκωμός αφού στο νεκροταφείο συγκεντρώθηκαν 150.000 άνθρωποι. Στις 11 Μαΐου κηρύσσονται απεργίες διαμαρτυρίας σε πολλές πόλεις της χώρας και στις 13 Μαΐου πανελλαδική απεργία. 

Οι καπνέμποροι υποχωρούν στις περισσότερες οικονομικές διεκδικήσεις, ενώ η κυβέρνηση Μεταξά αρνείται να ικανοποιήσει τα πολιτικά αιτήματα.

Ο Γιάννης Ρίτσος, ο οποίος είχε γεννηθεί την Πρωτομαγιά του 1909, συγκλονισμένος απ' τα γεγονότα, και ιδιαίτερα από το μοιρολόι της μάνας του πρώτου νεκρού πάνω από το πτώμα του γιου της, έγραψε τον «Επιτάφιο». 

ΚΑΙΣΑΡΙΑΝΗ 1944

Την Πρωτομαγιά του 1944 οι Γερμανοί κατακτητές εκτέλεσαν 200 Έλληνες πατριώτες στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής σε αντίποινα για το θάνατο ενός Γερμανού στρατηγού και των τριών συνοδών του στους Μολάους.

Δέκα φορτηγά χρειάστηκαν, να μεταφέρουν τους διακόσιους, στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής έξω από το οποίο μαζεύτηκε πλήθος κόσμου ψάχνοντας να βρει αν είναι κάποιος δικός του στα καμιόνια του θανάτου.

Έγιναν δέκα φορές εκτελέσεις ανά εικοσάδες βάφοντας κόκκινο τον τοίχο από το ζεστό αίμα που οι υπάλληλοι του δήμου προσπαθούσαν να μαζέψουν.

Οι μελλοθάνατοι έβαζαν τους νεκρούς στα φορτηγά, ενώ αρκετοί που δεν πέθαναν αμέσως, ξεψύχησαν στο δρόμο. Ηρωικές και οι τελευταίες τους λέξεις που ζητωκραύγαζαν για τη λευτεριά και το ΕΑΜ.

Κάθε χρόνο, στο Σκοπευτήριο, τον ιερό εκείνο τόπο της θυσίας των αγωνιστών της πατρίδας, γίνεται προσκλητήριο νεκρών, φόρος τιμής σ' εκείνους, που δέχτηκαν περήφανα το θάνατο, για να μας θυμίζει το καθήκον μας, για να μην ξεχνάμε τις υποχρεώσεις μας...

Γι αυτούς που πέθαναν με το κεφάλι ψηλά, τόσο ψηλά όσο είναι τα ιδανικά που υπερασπίστηκαν.

«...Μόνο θυμηθείτε το αν η ελευθερία δε βαδίσει στα χνάρια του αίματός μας, εδώ θα μας σκοτώνουν κάθε μέρα. Γεια σας.» (Γιάννης Ρίτσος - Σκοπευτήριο Καισαριανής...). 

ΞΗΜΕΡΩΝΕΙ ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ

                                   Μουσική : Μάνος Λοΐζος