ΜΕΓΑΛΟΣ ΕΛΛΗΝΑΣ....

15 χρόνια από το θάνατο του Κωνσταντίνου Καραμανλή

Η πολιτική ιστορία του μεγαλύτερου μεταπολεμικού ηγέτη της Ελλάδας

Όταν ο Κωνσταντίνος Καραμανλής γεννιόταν στις 8 Μαρτίου του 1907, η γενέτειρά του, η Πρώτη Σερρών, λεγόταν ακόμη Κιούπκιοϊ και ανήκε στην Οθωμανική Αυτοκρατορία. Όταν έφευγε από τη ζωή, πριν 15 χρόνια, στις 23 Απριλίου του 1998, η Ελλάδα ήταν ένα κυρίαρχο, ισχυρό κράτος, που ετοιμαζόταν να κάνει το επόμενο μεγάλο του βήμα παρέα με τους εταίρους του προς μια νομισματική ένωση όλης της Ευρώπης.

Ο Κωνσταντίνος Καραμανλής γεννήθηκε υπόδουλος σ’ ένα τουρκοκρατούμενο χωριό και πέθανε ηγέτης σε μια ενιαία ήπειρο… Στο τι μεσολάβησε αυτά τα 91 χρόνια από τη γέννηση ως το θάνατό του, έπαιξε τεράστιο ρόλο και ο ίδιος. Τόσο μεγάλο, ώστε να μοιράζεται τον τίτλο του κορυφαίου Έλληνα πολιτικού του 20^ου αιώνα με τον Ελευθέριο Βενιζέλο.

28 ετών βουλευτής

Ο Κωνσταντίνος Καραμανλής γεννήθηκε στην Πρώτη Σερρών έξι χρόνια πριν αυτή απελευθερωθεί από τον ελληνικό στρατό. Ο πατέρας του, Γεώργιος Καραμανλής ήταν ήρωας του Μακεδονικού Αγώνα. Δάσκαλος αρχικά, είχε γίνει καπνοκαλλιεργητής στη συνέχεια. Ο Καραμανλής είχε έξι ακόμη αδέλφια, τρεις αδελφούς και τρεις αδελφές. Αλλά αυτός ήταν ο μεγαλύτερος και ο πιο δυναμικός. Αυτόν διάλεξε ο βουλευτής Σερρών Αθανάσιος Αργυρός για να τον βοηθήσει να κάνει σπουδές στην Αθήνα, να βγάλει τη Νομική και να ξεκινήσει την πορεία του προς την πολιτική.

Και όντως, το 1932, σε ηλικία μόλις 25 ετών, νεαρός δικηγόρος στις Σέρρες ακόμη, πήρε την απόφαση να πολιτευθεί. Τρία χρόνια αργότερα, στις πρώτες εκλογές όπου κατέβηκε ως υποψήφιος, κατάφερε να εκλεγεί με το Λαϊκό Κόμμα, παρέα με τον μέντορά του, Αθανάσιο Αργυρό. Επανεξελέγη βουλευτής τον επόμενο χρόνο, τον Ιανουάριο του 1936, στις τελευταίες εκλογές πριν τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, αφήνοντας μάλιστα τον Αργυρό εκτός. Μικρή σημασία είχε, αφού σύντομα επιβλήθηκε η δικτατορία του Μεταξά, διαλύθηκε η Βουλή και μετά από λίγα χρόνια, η χώρα οδηγήθηκε στον πόλεμο.

Όταν ο Ιωάννης Μεταξάς διέλυσε τη Βουλή, ο Κωνσταντίνος Καραμανλής έφυγε για τη Γερμανία και την Αυστρία του Χίτλερ, για να βρει θεραπεία για το σοβαρό πρόβλημα βαρυκοΐας που αντιμετώπιζε. Επέστρεψε όταν ξέσπασε ο πόλεμος, αλλά λόγω του προβλήματος αυτού δεν βρέθηκε στο μέτωπο. Ωστόσο ποτέ δεν ακούστηκε κάτι για τα φρονήματά του. Ήδη από το 1941 συμμετείχε παρέα με τους Κωνσταντίνο Τσάτσο, Ξενοφώντα Ζολώτα και άλλους σε μια ομάδα νέων επιστημόνων που συζητούσαν για το μέλλον της χώρας.

Πρώτη φορά πρωθυπουργός

Το 1946 εξελέγη για τρίτη συνεχόμενη φορά βουλευτής Σερρών. Ταξιδεύοντας στις ΗΠΑ για το γνωστό πρόβλημα υγείας του, υπήρξε και εκπρόσωπος της ελληνικής κυβέρνησης στις συζητήσεις για την αποστολή βοήθειας προς τη χώρα μας, για την αποκατάσταση μετά τον πόλεμο. Την ίδια χρονιά, σε ηλικία 39 ετών, ανέλαβε και τις πρώτες του κυβερνητικές θέσεις. Διατέλεσε Υπουργός Εργασίας, Μεταφορών και Κοινωνικής Πρόνοιας, στις Κυβερνήσεις Τσαλδάρη αρχικά και Μάξιμου στη συνέχεια.

Εκείνες οι πρώτες του αποφάσεις έδειξαν το μεγαλείο του πολιτικού ανδρός και τον δρόμο για την πορεία που ακολούθησαν. Κατ’ αρχάς φρόντισε για την αποφυλάκιση των αντιφρονούντων συνδικαλιστών, ως Υπουργός Εργασίας. Ως Υπουργός Μεταφορών αποκατέστησε μέσα σε μισό χρόνο πλήρως το συγκοινωνιακό δίκτυο που είχε πληγεί από τον Β’ Παγκόσμιο και τον Εμφύλιο Πόλεμο. Ενώ ως Υπουργός Κοινωνικής Πρόνοιας έφερε το μεγάλο σχέδιο για τον επαναπατρισμό και την απασχόληση των 700.000 προσφύγων της υπαίθρου. Πολλοί από αυτούς στρέφονται πολιτικά προς το Λαϊκό Κόμμα, έχοντας ευγνωμοσύνη προς τον Καραμανλή, ενώ εύκολα θα περίμενε κανείς ότι θα είχαν προτιμήσει την αγκαλιά του ΚΚΕ.

Στην κυβέρνηση Παπάγου που ακολουθεί, θα αναλάβει το Υπουργείο Δημοσίων Έργων όπου θα κάνει θαύματα. Ήταν τόσο μεγάλη η επιτυχία του, που όταν πέθανε ο Παπάγος, ο βασιλιάς Παύλος τον πρότεινε αμέσως για πρωθυπουργό. Ήταν, βέβαια, και ο αμερικανικός παράγοντας. Ήδη από εκείνο του το ταξίδι το 1946, ο Καραμανλής είχε συνάψει εξαιρετικές σχέσεις με τις ΗΠΑ, που τον στήριζαν σε κάθε του βήμα. Έτσι ο Κωνσταντίνος Καραμανλής έγινε πρωθυπουργός για πρώτη φορά το 1955.

Στις εκλογές που ακολούθησαν, την επόμενη χρονιά, κέρδισε και σχημάτισε την δεύτερή του κυβέρνηση. Τα κατάφερε με όχημά του το νέο κόμμα που είχε ιδρύσει, την ΕΡΕ (στην ουσία ήταν μια συνέχεια του «Συναγερμού» του Αλέξανδρου Παπάγου). Παρότι σε απόλυτη πλειοψηφία η ΕΡΕ έχασε εκείνες τις εκλογές (πήρε 47,3% των ψήφων, ενώ η Δημοκρατική Ένωση 48,15%), το εκλογικό σύστημα έδωσε την πλειοψηφία των εδρών στο κόμμα του και ο Καραμανλής έγινε για δεύτερη φορά πρωθυπουργός.

Ο εκλογικός νόμος προέβλεπε πλειοψηφικό σύστημα και ενισχυμένη αναλογική σε κάποιες περιφέρειες και απλή αναλογική στις υπόλοιπες. Όχι τυχαία, στις πρώτες νίκησε η ΕΡΕ, κάτι έγινε αντικείμενο διεθνούς κριτικής για νοθεία της λαϊκής βούλησης. Ο νόμος ήταν κομμένος και ραμμένος στα μέτρα του Καραμανλή. Πολλοί τον κατηγορούσαν ως αυταρχικό. Ο χαρακτηρισμός αυτός ενισχύθηκε στις επόμενες εκλογές, του ’58 και ιδιαίτερα του ’61, διαβόητες ως οι εκλογές «της βίας και της νοθείας», όταν το ανερχόμενο αριστερό κίνημα υπέφερε τα πάνδεινα από το παρακράτος.

Η Ελλάδα και η ΕΟΚ

Ωστόσο, αν στην Ελλάδα χρειαζόταν να είναι αυταρχικός για να τα βγάζει πέρα, στο εξωτερικό δημιουργούσε εξαιρετικές σχέσεις και κέρδιζε τη μία μάχη μετά την άλλη. Ο στρατηγικός στόχος του Καραμανλή ήταν η ένωση της Ευρώπης. Ήξερε ότι η Ελλάδα ήταν πολύ μικρή και με πολλά προβλήματα για να πορευτεί μόνη της. Το 1962 η κυβέρνηση Καραμανλή πήρε την απόφαση να συνδεθεί με την ΕΟΚ. Ήταν η πρώτη χώρα που πέτυχε συμφωνία σύνδεσης.

Η Συμφωνία προέβλεπε: Κατάργηση εισαγωγικών δασμών και περιοριστικών μέτρων σε βάρος της ελεύθερης κυκλοφορίας βιομηχανικών προϊόντων των Κοινοτικών χωρών. Κατάργηση δασμών και περιοριστικών μέτρων σε βάρος των ελληνικών προϊόντων σε διάστημα δώδεκα ετών. Σταδιακή υιοθέτηση του κοινού εξωτερικού δασμολογίου της ΕΟΚ. Αυτόματη κατάργηση των δασμών πάνω στα κύρια εξαγώγιμα ελληνικά προϊόντα. Εναρμόνιση της αγροτικής πολιτικής της Ελλάδας με την Κοινή Αγροτική Πολιτική. Οικονομική χορηγία προς την Ελλάδα, υπό μορφής δανείου από την Ευρωπαϊκή τράπεζα Επενδύσεων, που ανερχόταν σε 125 εκατομμύρια δολάρια για περίοδο πέντε ετών.

Η Ελλάδα άλλαζε, και αυτό ήταν έργο Καραμανλή. Η οικονομική της άνθηση ήταν γρήγορη και σταθερή, ωστόσο κερδισμένα ήταν κυρίως τα ανώτερα και ανώτατα στρώματα. Ο λαός παρέμενε κατατρεγμένος και αηδιασμένος από το δεξιό παρακράτος. Ενώ το ΑΕΠ της χώρας ανέβαινε κατακόρυφα, το ίδιο συνέβαινε και με την ανεργία (στέλνοντας, έτσι, πολλούς μετανάστες στη Γερμανία και άλλες χώρες). Έτσι ο φτωχός λαός προτιμούσε να συμπλέει με την Αριστερά και το ανερχόμενο τότε Κέντρο του Γεώργιου Παπανδρέου.

Η ρήξη με το Παλάτι

Η αλήθεια είναι, βέβαια, ότι ο Κωνσταντίνος Καραμανλής προσπαθούσε να ισορροπήσει σε ένα δύσκολο πολιτικό τοπίο. Ήθελε από τη μία να κάνει την Ελλάδα δημοκρατικότερη, όπως είχε δείξει στις πρώτες αποφάσεις που είχε πάρει ως Υπουργός, στα τέλη της δεκαετίας του ’40, αλλά από την άλλη χρειαζόταν την στήριξη του Παλατιού και των Αμερικανών για να κυβερνήσει τη χώρα –και με τον Ψυχρό Πόλεμο στο απόγειό του, πολλές φορές τα «θέλω» του αντικρούονταν με τα «πρέπει».

Τελικά, έπειτα από έναν τεράστιο καυγά με τον βασιλιά Παύλο, παραιτήθηκε από πρωθυπουργός το 1963 και έφυγε για το Παρίσι. Την ΕΡΕ ανέλαβε ο Παναγιώτης Κανελλόπουλος και τα ηνία της χώρας ο Γεώργιος Παπανδρέου με την Ένωση Κέντρου του. Δυστυχώς, μετά από λίγο έφτασε η Χούντα, επιβεβαιώνοντας το πόσο σύνθετο ήταν το σκηνικό και πόσο απείχε η Ελλάδα ακόμη από το να είναι μια δημοκρατική χώρα.

Η επιστροφή από το Παρίσι

Ο Καραμανλής επέστρεψε θριαμβευτικά σε αυτήν το 1974. Ήταν μια άλλη Ελλάδα. Έχοντας ζήσει στον γύψο της επταετίας, ο ελληνικός λαός κατάφερε να αναθεωρήσει πολλά πιστεύω του και ήταν έτοιμος για το μεγάλο βήμα προς μια πιο δημοκρατική, πιο ανεκτική χώρα. Από τις πρώτες κινήσεις της νέας κυβέρνησης (εθνικής ενότητας) Καραμανλή ήταν να νομιμοποιήσει το ΚΚΕ και να διώξει από τον κρατικό μηχανισμό όλα τα «σταγονίδια» της χούντας.

Αργότερα, στις εκλογές της ίδιας χρονιάς όπου κατέβηκε ως αρχηγός ενός νέου κόμματος, της Νέας Δημοκρατίας, κέρδισε εύκολα. Όπως και το 1977. Έμεινε στο τιμόνι της χώρας ως το 1980, όταν και παραιτήθηκε από πρωθυπουργός, αφού ο πιο μεγάλος του στόχος είχε πια επιτευχθεί. Η χώρα μπήκε εκείνη τη χρονιά στην ΕΟΚ και ο Καραμανλής πέρασε στο αξίωμα του Προέδρου.

Το 1985, όταν έμαθε ότι το ΠΑΣΟΚ του Αντρέα Παπανδρέου δεν θα στήριζε νέα του προεδρική θητεία, αλλά θα πρότεινε τον Χρήστο Σαρτζετάκη, παραιτήθηκε πρόωρα, θεωρώντας την κίνηση unfair. Tον ξαναπρότεινε για Πρόεδρο η κυβέρνηση Μητσοτάκη το 1990 και υπηρέτησε στη θέση αυτό ως το 1995. Ήταν η χρονιά που αποσύρθηκε οριστικά από την πολιτική, όντας πια 88 ετών, με θητεία άνω των έξι δεκαετιών σε όλες τις πιθανές θέσεις. Έφυγε από τη ζωή τρία χρόνια αργότερα…

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ Ο.Λ.Μ.Ε.

Ωράριο Εκπαιδευτικών, υποχρεωτικές μεταθέσεις, αξιολόγηση, νέο πειθαρχικό δίκαιο: η κυβέρνηση πυροδότησε τη σκανδάλη 

Σε μια ιδιαίτερα ευαίσθητη περίοδο για την εκπαίδευση (μετά το Πάσχα ξεκινούν οι εξετάσεις), η κυβέρνηση επιλέγει να βάλει μια ακόμη βόμβα στη δημόσια εκπαίδευση και στο εργασιακό καθεστώς των εκπαιδευτικών.

Σαν τον κλέφτη προωθεί ρύθμιση για την αύξηση του διδακτικού ωραρίου των εκπαιδευτικών ακόμα και κατά 25%, προωθεί Π.Δ. για τις υποχρεωτικές μεταθέσεις οπουδήποτε σε όλη τη χώρα μετατρέποντας τους εκπαιδευτικούς σε περιπλανώμενους φαντάρους, προωθεί την υπογραφή Π.Δ. για την αξιολόγηση – τιμωρία των εκπαιδευτικών που θα οδηγεί ακόμα και σε απολύσεις, προωθεί
απολύσεις 10.000 αναπληρωτών από το Σεπτέμβρη, δημιουργεί ένα κλίμα τρομοκρατίας στα σχολεία με το νέο πειθαρχικό δίκαιο και την ένταξη εκατοντάδων εκπαιδευτικών σε καθεστώς υποχρεωτικής αργίας.
Όλα αυτά, εκτός από τη διάλυση των εργασιακών σχέσεων των εκπαιδευτικών, θα έχουν δραματικές επιπτώσεις και στην εκπαιδευτική διαδικασία. Όχι μόνο γιατί οι εργασιακές σχέσεις των εκπαιδευτικών είναι και συνθήκες μάθησης των μαθητών αλλά και γιατί συνδυάζονται με νέα μέτρα όπως: δραματική περικοπή δαπανών που θα φτάσει στη μείωση κατά 47% των δαπανών το 2016 σε σχέση με το 2009, νέες καταργήσεις και συγχωνεύσεις σχολείων και τμημάτων, κλπ.
Είναι η ώρα της μεγάλης ευθύνης για όλους μας
Αν δεν αντιδράσουμε τώρα δεν θα υπάρχει δημόσιο σχολείο στο μέλλον.
Προειδοποιούμε την κυβέρνηση ότι αν προχωρήσει στη ψήφιση των μέτρων αυτών, ο κλάδος των καθηγητών θα προχωρήσει σε κινητοποιήσεις και κατά την περίοδο των Πανελλαδικών Εξετάσεων. Την περίοδο την επέλεξε το Υπουργείο Παιδείας και η κυβέρνηση και όχι οι εκπαιδευτικοί. Για ό,τι θα συμβεί το επόμενο διάστημα, την αποκλειστική ευθύνη έχει η πολιτική ηγεσία του Υπ. Παιδείας.
Καλούμε όλους τους εκπαιδευτικούς να συμμετέχουν μαζικά στο συλλαλητήριο της Κυριακής 28-4-13, στο Σύνταγμα, στις 18.30 (προσυγκέντρωση στην Ερμού). Επίσης καλούμε όλους και όλες τους εκπαιδευτικούς να συμμετέχουν στις συγκεντρώσεις της 1η Μάη (στην Αθήνα προσυγκέντρωση Πολυτεχνείο 10.30 πμ και πορεία στην Πλατεία Κλαυθμώνος).

ΤΟ ΠΟΤΗΡΙ ΞΕΧΕΙΛΙΣΕ

ΗΡΘΕ Η ΩΡΑ ΝΑ ΕΚΦΡΑΣΤΕΙ ΚΑΙ Ο ΘΥΜΟΣ ΜΑΣ!

Κατεβάστε το σχετικό αρχείο σε μορφή pdf … εδώ

ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΟ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΟΝΕΙΡΕΥΟΝΤΑΙ ΜΙΑ ΕΝΙΑΙΑ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ 

Η ΔΟΕ πανηγυρίζει για την αύξηση ωραρίου στη δευτεροβάθμια

Η κατάπτυστη ανακοίνωση δημοσιευμένη στην ιστοσελίδα της ΔΟΕ   

Σύμφωνα με το ρεπορτάζ «υπαγορεύτηκε» από μέλος του ΔΣ της ΔΟΕ!!!

Η τεκμηριωμένη , σθεναρή και ανυποχώρητη στάση της Διδασκαλικής Ομοσπονδίας Ελλάδας στο θέμα του διδακτικού ωραρίου των εκπαιδευτικών της Π.Ε. , όπου με στοιχεία απέδειξε το τελευταίο διάστημα ότι το ωράριο (25 έως 21 ώρες , το οποίο στο παρελθόν κατακτήθηκε με πολυήμερους αγώνες του κλάδου) στην Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση είναι στο μέσο όρο των χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης και παιδαγωγικά ορθό, ανάγκασε το Υπουργείο Παιδείας, τελικά, να υποχωρήσει και να μην αυξήσει το ωράριο των εκπαιδευτικών της Π.Ε. Αντίθετα όπως προβλέπεται με το σχέδιο νόμου «Επείγοντα μέτρα εφαρμογής των ν. 4046/2012, 4093/2012 και

4127/2013» του Υπουργείου Οικονομικών αυξάνονται οι ώρες διδασκαλίας, από το ερχόμενο σχολικό έτος, για τους εκπαιδευτικούς της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης ως εξής:

• 23 (από 21 που ισχύει σήμερα) εάν έχουν έως έξι χρόνια υπηρεσίας,
• 21 ώρες (από 19) αν έχουν από 6 έως 12 χρόνια υπηρεσίας και
• 20 ώρες (από 18) για αυτούς που έχουν πάνω από 12 έτη υπηρεσίας.

Συμπέρασμα; Όταν τα συνδικάτα έχουν σοβαρές και επιστημονικά τεκμηριωμένες θέσεις και για τις οποίες κάνουν ξεκάθαρη προς κάθε κατεύθυνση την πρόθεση τους να αγωνιστούν , μπορεί να έχουν αποτελέσματα.

http://www.focusonfacts.gr/index.php/tech/4621-2013-04-25-17-47-04

 Το δημοσίευμα αυτό υπήρχε στην ιστοσελίδα της ΔΟΕ μέχρι το μεσημέρι 26/4/2013.
Μετά τις διαμαρτυρίες απομακρύνθηκε!!!

ΔΑΚΕ ΚΑΘΗΓΗΤΩΝ Δ.Ε.

Η ΔΑΚΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΥΞΗΣΗ ΩΡΑΡΙΟΥ ΚΑΙ ΤΙΣ ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΕΣ ΜΕΤΑΘΕΣΕΙΣ

ΔΑΚΕ ΚΑΘΗΓΗΤΩΝ Δ.Ε.

Η ΔΑΚΕ ΔΕ καταγγέλλει την απαράδεκτη μεθόδευση του Υπ. Παιδείας στο ζήτημα της αύξησης του διδακτικού ωραρίου των καθηγητών. Μετά τη μισθολογική εξόντωση του κλάδου από την Κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ και την κατάργηση των υπερωριών μας (επίδομα εξωδιδακτικής απασχόλησης) έρχεται η τρικομματική κυβέρνηση να αποτελειώσει τους εκπαιδευτικούς με την αύξηση του ωραρίου και το πειθαρχικό δίκαιο επιβάλλοντας καθεστώς εργασιακού μεσαίωνα.

Παραγνωρίζει η πολιτική ηγεσία την ιδιαιτερότητα του επαγγέλματος του καθηγητή. Αποσιωπά το γεγονός ότι ο καλά προετοιμασμένος καθηγητής χρειάζεται 1 με 1,5 ώρα προετοιμασίας στο σπίτι για κάθε διδακτική ώρα.

Αποσιωπά από την Ελληνική κοινωνία το ότι λόγω της προβλεπόμενης αξιολόγησης ο κάθε καθηγητής θα χρειάζεται 1 με 2 ώρες την ημέρα για να διεκπεραιώσει την γραφειοκρατία που προβλέπει το ΠΔ του Υπουργείου.

Δε λαμβάνει υπόψη το άκρως γραφειοκρατικό σύστημα που επεβλήθη την τελευταία 3ετία

και υποχρεώνει τους καθηγητές να αναλώνονται με την συμπλήρωση στατιστικών και άλλων στοιχείων που απαιτεί καθημερινά το Υπουργείο. 

Και φυσικά, αδιαφορεί για την Έκθεση του ΟΗΕ που αποδεικνύει ότι κάθε διδακτική ώρα ισοδυναμεί με 4 υπαλληλικές ώρες εργασίας.

Αντίθετα, το Υπ. Παιδείας ψευδολογεί όταν ισχυρίζεται ότι οι Έλληνες εκπαιδευτικοί εργάζονται λιγότερο από τους Ευρωπαίους συναδέλφους τους. Η αλήθεια είναι ότι ο μέσος όρος ωρών εργασίας των Ελλήνων εκπαιδευτικών ταυτίζεται με τον Ευρωπαϊκό μέσο όρο και των χωρών του ΟΟΣΑ.

Επίσης, με νέο ΠΔ, εκατοντάδες καθηγητές θα χάσουν την οργανική τους θέση και θα υποχρεωθούν να μετατεθούν για πρώτη φορά ανά την Ελλάδα. Χιλιάδες οικογένειες εκπαιδευτικών διαλύονται βίαια λόγω της μνημονιακής λογικής της πολιτικής ηγεσίας του Υπ. Παιδείας.

Σε αυτό τον όλεθρο που υπόσχεται το Υπ. Παιδείας στους καθηγητές η ΔΑΚΕ ΔΕ δεν θα μείνει αδρανής. Θα σταθεί στο πλευρό των συναδέλφων.

Η ΔΑΚΕ ΔΕ είναι η Παράταξη των εκπαιδευτικών που πρεσβεύει τον κοινωνικό φιλελευθερισμό. Βαθιά μας πεποίθηση είναι μια φιλελεύθερη κοινωνία με ισχυρή κοινωνική στήριξη στους πολίτες από το Κράτος. Με θλίψη παρακολουθούμε τον κατήφορο που ακολουθεί το Υπ. Παιδείας υιοθετώντας την πιο ακραία νεοφιλελεύθερη λογική. Πιστοί στις ιδέες του κοινωνικού φιλελευθερισμού θα σταθούμε απέναντι στο Υπ. Παιδείας.

Απαιτούμε άμεση απόσυρση των αντιεκπαιδευτικών διατάξεων για το ωράριο και τις υποχρεωτικές μεταθέσεις.

Δηλώνουμε κατηγορηματικά ότι ο αγώνας μας θα συνεχιστεί μέχρι την τελική μας δικαίωση.

Το Υπ. Παιδείας λίγο πριν την ευαίσθητη περίοδο των Πανελλαδικών Εξετάσεων έσπειρε ανέμους,

ΘΑ ΘΕΡΙΣΕΙ ΘΥΕΛΛΕΣ!

Ε.Ε ΔΑΚΕ ΚΑΘΗΓΗΤΩΝ

ΩΡΑΡΙΟ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ

ΤΙ ΑΛΛΑΖΕΙ ΣΤΟ ΩΡΑΡΙΟ ΤΩΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ ΜΕ ΤΟ ΠΟΛΥΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ

Διαβάστε ολοκληρο το πολυνομοσχέδιο σε pdf

Ο ΛΑΪΚΙΣΜΟΣ ΠΑΝΤΑ ΜΙΑ ΕΝ ΔΥΝΑΜΕΙ ΑΠΕΙΛΗ...

Η αβάσταχτη γοητεία και η αφοπλιστική ηλιθιότητα του λαϊκισμού

Ο εξοστρακισμός της κοινής λογικής του ορθολογισμού και της αλήθειας, καλά κρατεί στην χώρα.

Ίσως να αποτελεί πολιτική, κοινωνική και  πνευματική απόπειρα αυτοκτονίας να δηλώνει κανείς πολιτικά ρεαλιστής, κοινωνικά μεταρρυθμιστής και νοητικά ορθολογιστής στην Ελλάδα του 2013. Η ελληνική κοινωνία – μαινάδα, μη έχοντας αποδεχτεί την απώλεια ενός καταναλωτικού παραδείσου που στηρίχθηκε στα δανεικά, εξακολουθεί να αναζητά ως λερναία ύδρα, με χίλια – δυο αριστεροδεξιά κεφάλια, εξιλαστήρια θύματα για να ξεσπάσει επάνω τους. Εκτός των εξωτερικών «εχθρών», που προτείνονται με πληκτική ομοφωνία χαρακτηρισμών είτε από την άκρα αριστερά είτε από την οιονεί «άκρα δεξιά»,  όπου δυστυχώς λόγω εκτάκτων περιστάσεων θάλλουν πολλά και μοσχομυριστά «μπουμπούκια», έχει ανακαλυφθεί και ο εσωτερικός «εχθρός» στο πρόσωπο ενός νεφελώδους και πολυπράγμονος «νεοφιλελευθερισμού», ο οποίος περιλαμβάνει  τα πάντα  εντός του και αίρει όλες τις αμαρτίες των πολιτικών νηπίων που εμφατικά τον ξορκίζουν, εξακολουθητικά τον καταριούνται και ακούραστα τον αντιπαλεύουν. Όλοι αυτοί οι θλιβεροί σάντσοι – πάντσοι, καβάλα στον γάιδαρο της πολιτικής αγραμματοσύνης, άγονται και φέρονται από πονηρούς δον-κιχώτες της συμφοράς, στο κυνήγι των «νεοφιλελεύθερων ανεμόμυλων». Και φυσικά, τέτοιοι ανεμόμυλοι είναι το τελευταίο πράγμα που μπορεί να συναντήσει κανείς στην σημερινή πολιτική σκηνή της Ελλάδας!

Παρέα τους αχώριστη και σύντροφός τους πιστός, τους ακολουθεί σαν παρωδία του σκύλου των Μπάσκερβιλ, ο λαϊκισμός. Αυτό το αβάσταχτα γοητευτικό και αφοπλιστικά ηλίθιο ζαγάρι, που ποτέ δεν αναγνωρίζει το αφεντικό του, κουνάει την ουρά του σε κάθε ξένο και τρώει αχόρταγα και την τελευταία ελπίδα του απελπισμένου ανθρώπου. Υπάρχει ένα τεύχος του παλιού καλού Λούκι Λουκ, όπου οι Ντάλτον συναντώνται με τον Ραντανπλάν, σε ένα απίστευτο κρεσέντο εκδικητικής μοχθηρίας από τον Τζόε, αμήχανης συνενοχής από τον Τζακ και τον Ουίλιαμ, σπαρταριστής ηλιθιότητας από τον Άβερελ και  απολαυστικής παρανόησης από την μεριά του σκύλου, που αντί να τους κυνηγήσει όπως διατάχθηκε, τους έθεσε υπό την προστασία του εκτιμώντας πως είναι τα νέα του αφεντικά!  Με τον ίδιο τρόπο, ένα συνονθύλευμα πολιτικών «ντεσπεράντος» της ελληνικής κοινωνίας και του ελληνικού πολιτικού συστήματος, γίνονται με το έτσι θέλω ή και χωρίς την θέλησή τους ακόμη, υποχείρια και αφεντικά συνάμα του ελληνικού λαϊκισμού, του «πιο ηλίθιου σκύλου δυτικά του Βοσπόρου».

Σε αυτό τον ηδονικό κατήφορο της λαϊκίστικης κραιπάλης, ενδίδουν αδιάκριτα πολιτικοί και από τις δύο μεριές του πολιτικού φάσματος, ενώ οι εκφραστές των άκρων την έχουν κάνει σημαία και οδηγό τους. Πρόκειται για συνολική έκπτωση μυαλών και συνειδήσεων, που μεταδίδεται ως ιώδης συνδρομή και κινδυνεύει να μεταβληθεί σε επιδημία για ολόκληρη την χώρα. Κάποιος νομιμοποιείται να ρωτήσει εδώ, κατά ποίον τρόπο παρομοιάζεις τον λαϊκισμό με γοητευτικό πλην όμως ηλίθιο σκύλο; Μήπως ζήλωσες δόξα Εμπειρίκου ή Μπουνιουέλ; Ας αποπειραθώ να το εξηγήσω, όσο δύναται να εξηγηθεί μια φενάκη και να ερμηνευτεί μια φρεναπάτη.

Ο λαϊκισμός γαβγίζει! Οι υλακές του κατά της κοινής λογικής, της αλήθειας και των αριθμών είναι ουρανομήκεις, εξακολουθητικές και λυσσαλέες. Οι υλακές αυτές προσπαθούν φυσικά να αποπροσανατολίσουν τον κόσμο από τα ουσιώδη, τα χρειώδη και τα δέοντα και να τον προσελκύσουν στις πομφόλυγες, τις ανέξοδες υποσχέσεις και στα υποκριτικά χτυπήματα στην πλάτη των θυμάτων του.

Ο λαϊκισμός κουνάει την ουρά του σε κάθε έναν που θα του χαϊδέψει την ράχη. Είναι φιλικός μέχρις αηδίας, διαχυτικός μέχρι παρεξηγήσεως και καλόβολος μέχρι εκμετάλλευσης. Αλίμονο όμως σε όποιον τον μπάσει στην αυλή του, επειδή ….

Ο λαϊκισμός είναι αχόρταγος! Πεινάει συνεχώς και καταβροχθίζει αδιακρίτως ελπίδες, φόβους, ανησυχίες και ανασφάλειες, «γεννώντας» ασταμάτητα απογοητεύσεις, αποτυχίες και απίστευτες καταστροφές.

Ο λαϊκισμός δαγκώνει! Δαγκώνει κάθε έναν που θα τον αγνοήσει, που θα τον διώξει, που θα επιχειρήσει να τον  περιορίσει. Καμιά φορά από κεκτημένη ταχύτητα, μπορεί να δαγκώσει ακόμη και το χέρι αυτού που τον ταΐζει!

Τέλος, ο λαϊκισμός είναι στην πραγματικότητα μια ιδιάζουσα περίπτωση  ηλίθιου σκύλου, αφού δεν μένει ποτέ πιστός στο αφεντικό του. Σήμερα κουνάει την ουρά του στην αυλή σας, αύριο γλύφει το χέρι του γείτονα, μεθαύριο κάνει χαρές στον εχθρό σας. Δεδομένου αυτού, ο λαϊκισμός δεν κάνει για φύλακας περιωπής, καθώς είναι πολύ πιθανόν να «μπάσει» ο ίδιος τον «κλέφτη» στο σπίτι που φυλάει. Είναι πάντα διφυής και διπρόσωπος, ένας σκύλος χωρίς μπέσα, ένας φίλος χωρίς  τσίπα. Ο λαϊκισμός είναι πάντα μια εν δυνάμει απειλή, τόσο γι αυτόν που τον «ταΐζει» και τον κανακεύει, όσο και γι αυτόν που τον χρησιμοποιεί και τον προστατεύει. Τέλος, είναι οπωσδήποτε ένα οχληρό και δυσάρεστο συναπάντημα για όσους τον απεχθάνονται, τον αντιπαλεύουν και τον αποκαλύπτουν.

Εν κατακλείδι, ο λαϊκισμός είναι δυστυχώς, το γοητευτικό, ηλίθιο σκυλί εκείνων των Πολιτικών, που ονειρεύονται την εξουσία ως μια διαρκή κλινοπάλη, με τον λαό στον ρόλο της τρυφερής οδαλίσκης.

Akenaton

Ο.Λ.Μ.Ε.

Διευκρινιστικό σημείωμα για αναπληρωτές, ΑΜΩ, ωρομισθίους και εκπαιδευτικούς Ενισχυτικής Διδασκαλίας

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΟΛΜΕ

Συνάδελφοι / – ισσες,

            Σύμφωνα με το άρθρο 10 της εγκυκλίου για την ανάδειξη αντιπροσώπων στο 16ο Συνέδριο της Ομοσπονδίας:

            «Οι αναπληρωτές, οι ΑΜΩ και οι ωρομίσθιοι έχουν πλήρη συνδικαλιστικά δικαιώματα («εκλέγειν» και «εκλέγεσθαι») στις εκλογές για ανάδειξη αντιπροσώπων για το συνέδριο της ΟΛΜΕ».

            Επιπλέον στα παραπάνω διευκρινίζουμε ότι, για την ανάδειξη αντιπροσώπων στο 16ο Συνέδριο της ΟΛΜΕ, δικαίωμα ψήφου έχουν και  οι εκπαιδευτικοί της Ενισχυτικής Διδασκαλίας.

 

Ο.Λ.Μ.Ε.

Όχι στις διώξεις και την κατασκευή ενόχων

Ο.Λ.Μ.Ε.

Ερμού & Κορνάρου 2

ΤΗΛ: 210 3230073 – 3221255

FAX: 210 3311338

www.olme.gr

email: olme@otenet.gr                                          Αθήνα, 23/4/13

ΟΧΙ ΣΤΙΣ ΔΙΩΞΕΙΣ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΣΚΕΥΗ ΕΝΟΧΩΝ

Το ΔΣ της ΟΛΜΕ καταγγέλλει για μια ακόμη φορά την προκλητική εμμονή Κυβέρνησης και Τρόικας, στην πολιτική της σκόπιμης συρρίκνωσης του Δημοσίου Τομέα, μέσω των δεκάδων χιλιάδων απολύσεων (γεγονός που επιβεβαιώθηκε σαφώς από τον αρμόδιο Υπουργό Διοικητικής Μεταρρύθμισης, στην πρόσφατη συνάντηση του με την ΕΕ της ΑΔΕΔΥ, ο οποίος έκανε λόγο για 14.000 απολύσεις πέραν των 25.000 που θα τεθούν σε διαθεσιμότητα- κινητικότητα εντός του 2013), καθώς και της μη επαρκούς αναπλήρωσης των δεκάδων χιλιάδων πραγματικών κενών που έχουν δημιουργηθεί τα τελευταία χρόνια εξαιτίας των αθρόων συνταξιοδοτήσεων, με αποτέλεσμα τη συνεχή υποβάθμιση της λειτουργίας των σχολείων, αλλά και όλων των Δημοσίων Υπηρεσιών, σε βάρος των μαθητών και όλου του λαού.

Αντιλαμβανόμαστε ότι τα περί «ορθολογικής οργάνωσης των Δημοσίων Υπηρεσιών», «αξιολόγησης δομών και προσωπικού» και «ορθολογικής κατανομής του προσωπικού μέσω του προγράμματος κινητικότητας» είναι απολύτως προσχηματικά.  

Στην κατεύθυνση αυτή, η κυβέρνηση και το Υπουργείο Παιδείας με την υλοποίηση του ν.4093/12 (3^ο μνημόνιο) προσπαθούν να κατασκευάσουν ενόχους, δήθεν «επίορκους» για να ριφθούν στην πυρά των απολύσεων. Τις τελευταίες ημέρες με εντολή του Υπ. Διοικητικής Μεταρρύθμισης, ελεγκτές δημόσιας διοίκησης ζήτησαν από το Υπ. Παιδείας ονομαστική κατάσταση εκπαιδευτικών με στοιχεία σχετικά με την εξέλιξη των πειθαρχικών υποθέσεων υπαλλήλων, που ανήκουν στην αρμοδιότητα του Υπ. Παιδείας, η εκδίκαση των οποίων εκκρεμεί σε οποιοδήποτε πειθαρχικό όργανο της διοίκησης (μονομελές ή συλλογικό), στο Διοικητικό Εφετείο ή στο Συμβούλιο της Επικρατείας, καθώς και στοιχεία όχι μόνο για εκκρεμείς Ένορκες Διοικητικές Εξετάσεις (ΕΔΕ), αλλά και για ΕΔΕ που έχουν ολοκληρωθεί για το χρονικό διάστημα από 1/1/2010 έως σήμερα!!

Πρόσφατο κρούσμα αυτής της αυταρχικής αντιδημοκρατικής πολιτικής που καταργεί κάθε έννοια νομικού πολιτισμού και παραβιάζει κατάφωρα το «τεκμήριο αθωότητας» είναι η περίπτωση εκπαιδευτικού στην Ηλεία που τέθηκε σε αργία για «απρεπή συμπεριφορά εκτός υπηρεσίας»!!

Συγκεκριμένα, η υπόθεσή του αφορά σε οικονομική αντιδικία με ιδιώτη, πλημμεληματικού χαρακτήρα και η οποία δεν έχει εκδικαστεί ούτε καν σε πρώτο βαθμό, λόγω αναβολής εξαιτίας αποχής των δικηγόρων – κι όχι από δική του υπαιτιότητα. Η σχετική απόφαση στηρίζεται στο μνημονιακό νόμο 4093/ 2012 ο οποίος επιβάλλει την αυτοδίκαιη αργία για οποιοδήποτε δημόσιο υπάλληλο από τη στιγμή που παραπέμπεται στο πειθαρχικό συμβούλιο και μόνο.

Το γεγονός αυτό έρχεται να προστεθεί σε δεκάδες περιπτώσεις εκπαιδευτικών που τέθηκαν σε αργία πριν καν εκδικαστεί η υπόθεσή τους στα αρμόδια συμβούλια και βρίσκονται σε ιδιότυπη ομηρία (π.χ. Γιαννιτσά, Λακωνία, Θεσ/νίκη, κ.ά.).

Πρόκειται για κατάφωρη παραβίαση του συνταγματικά κατοχυρωμένου τεκμηρίου της αθωότητας, που στιγματίζει τον εργαζόμενο και θίγει την προσωπική του αξιοπρέπεια. Δημιουργείται έτσι ένα κλίμα φόβου, μια διαρκής απειλή, καθώς αφορά στην καθημερινότητά μας ακόμα και σε ζητήματα στα οποία θα μπορούσαμε να εμπλακούμε όλοι.

Εκφράζουμε την ανεπιφύλακτη συμπαράστασή μας στο συνάδελφο Δημήτρη Αχείμαστο, καθηγητή του Γενικού Λυκείου Πελοπίου, ο οποίος τέθηκε σε αργία με την κατηγορία της "αναξιοπρεπούς συμπεριφοράς εκτός υπηρεσίας", και σε όλους τους συναδέλφους μας που υφίστανται αναλογες διώξεις.

Σκοπός του ν. 4093/12 είναι να καλλιεργήσει κλίμα φόβου και τρομοκρατίας, γι' αυτό και κατηγορίες όπως αυτή της «αναξιοπρεπούς συμπεριφοράς» είναι σκοπίμως εντελώς ασαφείς και αυθαίρετες, ώστε να εμπεριέχουν από συνδικαλιστικές και πολιτικές διώξεις, μέχρι υπηρεσιακές ή προσωπικές αντιδικίες. Στόχος, επίσης, κεντρικής σημασίας είναι η "αιτιολόγηση" των δεκάδων χιλιάδων απολύσεων δημοσίων υπαλλήλων που ετοιμάζουν.

Η στήριξη, επομένως, στο συνάδελφο και σε όσους/ες άλλους/ες βρίσκονται στην ίδια οδυνηρή θέση είναι στοιχειώδης υποχρέωση όλων μας για την  αποκατάσταση του δικαίου, της προσωπικής αξιοπρέπειας και της υπεράσπισης των συλλογικών και ατομικών δικαιωμάτων μας. 

Με την εφαρμογή του μνημονιακού αυτού νόμου είμαστε όλοι υπό διωγμό!

Καλούμε όλες και όλους τους εκπαιδευτικούς σε συλλογικούς αγώνες για:

·         Να καταργηθεί το μνημονιακό τερατούργημα-νόμος 4093/ 2012

·          να υπερασπιστούμε την αξιοπρέπεια και τη δουλειά μας

·         καμιά απόλυση - διαθεσιμότητα - εφεδρεία

Η ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ!

23 ΑΠΡΙΛΙΟΥ : ΜΑΥΡΗ ΕΠΕΤΕΙΟΣ...

Τρία χρόνια με τη θηλιά στο λαιμό

23 Απριλίου. Μια ακόμη εθνική επέτειος προστέθηκε τα τελευταία χρόνια στο ελληνικό καλεντάρι. Δεν είναι όμως, κάποια επανάσταση ενάντια στον εχθρό ή κάποιο μεγάλο ελληνικό κατόρθωμα. Είναι μια «μαύρη» επέτειος και μπαίνει στη λίστα με αυτές που θυμόμαστε με πόνο. Όπως την Άλωση, τη Μικρασιατική Καταστροφή, την Κυπριακή τραγωδία, τα Ίμια κ.λπ.

Πρόκειται για την επέτειο του… Καστελόριζου. Τέτοια μέρα το 2010 ο Γ. Παπανδρέου έπαιρνε το ύφος του αποφασιστικού και με φόντο το γραφικό λιμανάκι του ακριτικού νησιού μας ανακοίνωνε την προσφυγή στο Μηχανισμό Στήριξης.

Αφού μας αράδιασε τα τραγικά λάθη των προηγούμενων κυβερνήσεων ξεχνώντας φυσικά ότι «λεφτά υπήρχαν» μέχρι που εξελέγη, αφού μας είπε ότι η Ελλάδα θα τα καταφέρει είπε και το αποτέλεσμα: «Είναι ανάγκη, ανάγκη εθνική και επιτακτική, να ζητήσουμε επισήμως από τους εταίρους μας την ενεργοποίηση του μηχανισμού στήριξης, που από κοινού δημιουργήσαμε στην Ε.Ε.». και συνέχισε:

« Όλοι μας κληρονομήσαμε -η σημερινή κυβέρνηση και ο ελληνικός λαός- ένα σκάφος έτοιμο να βυθιστεί. Μια χώρα χωρίς κύρος και αξιοπιστία, που είχε χάσει τον σεβασμό ακόμα και των φίλων και των εταίρων της. Μια οικονομία εκτεθειμένη στο έλεος της αμφισβήτησης και των ορέξεων της κερδοσκοπίας».

Και κατέληξε: «είμαι βέβαιος πως η Ελλάδα θα τα καταφέρει».

Τι κατάφερε η Ελλάδα μέχρι σήμερα όλοι το βλέπουμε, όπως κι όλοι έχουμε αναρωτηθεί αν θα έπρεπε να μπούμε στο Μηχανισμό Στήριξης ή υπήρχαν άλλες λύσεις. Δεν έχει νόημα να κάνουμε ξανά αναλύσεις για το πόσο… βοήθησε η τρόικα. Από τη μια τα 400 δις ευρώ που έχουν δοθεί, εξασφάλισαν τη διατήρηση της χώρας στο ευρώ και το γεγονός ότι δεν χρεοκόπησε… επισήμως.

Από την άλλη το τίμημα είναι βαρύτατο. Χάθηκε το 30% του εισοδήματος των πολιτών. Η ανεργία έχει φτάσει το 30% από 10% που ήταν πριν λίγα χρόνια. Πάνω από τους μισούς νέους δεν έχουν να εργαστούν κάπου. Περισσότερες από 300.000 επιχειρήσεις έβαλαν λουκέτο.

Εκατοντάδες χιλιάδες σε απόγνωση, εκατομμύρια εργαζόμενοι φτωχοί. Που έχουν δηλαδή κάποια δουλειά αλλά με τα λεφτά που παίρνουν δεν φτάνουν ούτε μέχρι τις 15 του μήνα.

Ασφαλιστικά ταμεία που έχουν καταρρεύσει από το κούρεμα. Ομολογιούχοι που κλαίνε τα λεφτά τους ενώ έπεται το κούρεμα των καταθέσεων. Μια οικονομία σε απόγνωση με 5^ο χρόνο ύφεσης και μάλιστα εκρηκτικής.

Όλα αυτά ήταν το τίμημα του Καστελόριζου, κι όπως λένε τώρα ιστορικοί και οικονομολόγοι, θα μπορούσε να είχε αποφευχθεί με διάφορους τρόπους η τραγωδία.

Οι υποσχέσεις για γρήγορη έξοδο από την κρίση έχουν διαψευστεί πολλές φορές και οι Έλληνες ζουν με μια μικρή ελπίδα ότι κάποτε θα μπορέσουν να δουν φως στο τούνελ. Η χώρα κινείται σε τεντωμένο σκοινί κι αν δεν υπήρχε η συναίνεση των τριών κομμάτων της κυβέρνησης θα είχε καταρρεύσει προ πολλού.

Αυτά τα τρία δραματικά χρόνια «γιορτάζουμε» σήμερα. Να ανάψουμε κεράκια όπως στα μνημόσυνα ή να κάνουμε… τρελό πάρτι για να ξεχάσουμε; Ο καθένας όπως το βλέπει. Ο πρωταγωνιστής εκείνης της ημέρας, πρώην πρωθυπουργός μοιάζει με τουρίστας που σπάνια επισκέπτεται τη χώρα του.

Άραγε, πόσο καλύτερα θα ήταν τα πράγματα αν αντί για το Καστελόριζο ο κ. Παπανδρέου πήγαινε… αυτοεξόριστος στις ΗΠΑ. Ίσως είχαμε γλιτώσει πολλά.

ΠΟΛΥΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ ''ΣΚΟΥΠΑ''...

Οι νέες αλλαγές σε ασφαλιστικά εργασιακά από το μνημόνιο

Η κυβέρνηση άρον-άρον, με  διαδικασίες εξπρές, σκοπεύει να ψηφίσει σε ένα πολυνομοσχέδιο σκούπα, πριν από το κλείσιμο της Βουλής για το Πάσχα, τη συμφωνία στην οποία κατέληξε με την τρόικα.

Σύμφωνα με δημοσιεύματα του τύπου, η συμφωνία κυβέρνησης – τρόικας περιέχει χοντρικά 18 σημεία, τα οποία θα επιβαρύνουν περαιτέρω τους πολίτες και στην ουσία συνιστούν την αφετηρία διαμόρφωσης, παρά τις περί του αντιθέτου διαβεβαιώσεις, του νέου σκληρότατου 4^ου μνημονίου, το οποίο στην αρχή θα λάβει τη μορφή επικαιροποίησης του υπάρχοντος.

Ανάμεσα στα 18 μέτρα περιλαμβάνονται άμεσες απολύσεις στο δημόσιο, που θα φθάσουν στις14.000 το 2013, την είσπραξη του «χαρατσιού» στα ακίνητα μέσω ΔΕΗ και το 2013 με υποτιθέμενη μείωση του κατά 15%, την θεσμοθέτηση της δυνατότητας να ανοίγουν τα καταστήματα και την Κυριακή, τη γενικευμένη ένταση της δραστηριότητας για την είσπραξη των μέτρων της φοροεπιδρομής κ.λπ. κ.λπ.(βλέπε ρεπορτάζ παρακάτω).

Η προώθηση του νομοσχεδίου «σκούπα» συνοδεύεται από την κυβέρνηση με διοχέτευση στα μέσα, ενέσεων τεχνητής αισιοδοξίας, με χαρακτηριστικό το παράδειγμα σύμφωνα με το οποίο υποτίθεται ότι τον Μάρτιο και τον Απρίλιο οι προσλήψεις ήταν κατά 19.000 πάνω από τις απολύσεις, πράγμα που κατά τους προπαγανδιστές συνιστά στοιχείο μείωσης της ανεργίας και εκκίνησης της ανακαμψιακής διαδικασίας.

ΤΑ 18 ΣΗΜΕΙΑ ΣΥΜΦΩΝΙΑΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ-ΤΡΟΙΚΑΣ

Σύμφωνα με δημοσίευμα από το «Βήμα» της Κυριακής (21/4) τα νομοσχέδιο "σκούπα" που θα κατατεθεί προς ψήφιση θα διαμορφωθεί με βάση τα παρακάτω 18 σημεία:

1. Η ενίσχυση της Γενικής Γραµµατείας Εσόδων, η οποία ενισχύεται µε µεταφορά αρµοδιοτήτων από το υπουργείο, το ΣΔΟΕ και από τη Γενική Γραµµατεία Πληροφοριακών Συστηµάτων. Ο κ. Χάρης Θεοχάρης δηλαδή παίρνει όλες τις αρµοδιότητες που έχουν να κάνουν µε φορολογικά και τελωνειακά θέµατα.

2. Το φορολογικό νοµοσχέδιο για την απλοποίηση του φορολογικού συστήµατος και τον εκσυγχρονισµό των κωδίκων θα κατατεθεί τον Μάιο.

3. Η ενίσχυση των διαδικασιών είσπραξης µε στοχευµένους φοροελέγχους και ενίσχυση του προσωπικού των εφοριών.

4. Η γενική ρύθµιση χρεών ως 48 δόσεις. Η ρύθµιση θα είναι ενιαία όσον αφορά την αποπληρωμή δόσεων στην Εφορία και στα ασφαλιστικά ταµεία.

5. Η βελτίωση της διαδικασίας είσπραξης των εισφορών και ληξιπρόθεσµων οφειλών σε όλα τα Ταµεία.

6. Ο µηνιαίος έλεγχος των δαπανών και η αυτόµατη περικοπή όπου γίνονται σπατάλες.

7. Το τέλος ακίνητης περιουσίας θα εισπράττεται για το υπόλοιπο του έτους µέσω της ΔΕΗ, θα µειωθεί 15% µε επέκταση της φορολογικής βάσης, στις κατηγορίες που είχαν εξαιρεθεί, οικόπεδα και µεγάλες αγροτικές περιουσίες.

8. Ο Νέος Φόρος Ακίνητης Περιουσίας θα ισχύσει από το 2014 και το σχετικό νοµοσχέδιο θα κατατεθεί ως το τέλος Ιουνίου.

9. Η µείωση του ΦΠΑ στην εστίαση θα εξεταστεί τον Ιούνιο.

10. Οι υποχρεωτικές αποχωρήσεις από το Δηµόσιο είναι 15.000 ως το τέλος του 2014 (εκ των οποίων 4.000 φέτος). Για όλες τις υποχρεωτικές αποχωρήσεις θα ισχύσει ο κανόνας «ένας θα φεύγει, ένας θα προσλαµβάνεται».

11. Η δηµιουργία δικτύου προστασίας για την απασχόληση των νέων µέσω εκπαίδευσης ή επιδότηση ανεργίας µε κονδύλια του κοινωνικού ταµείου αλλά και πρόγραµµα προστασίας σε περιοχές µε υψηλή ανεργία.

12. Η επανεξέταση των φορολογικών κινήτρων για επενδύσεις και ανανεώσιµες πηγές.

13. Η ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών θα γίνει ως τα τέλη Απριλίου από τα 50 δισ. τα οποία είναι διαθέσιµα, ώστε τα ελάχιστα κεφάλαια να είναι 9% επί των σταθµισµένων για κίνδυνο στοιχείων ενεργητικού. Ως το τέλος Ιουλίου θα πρέπει να υπάρξει στρατηγική για το σύνολο του τραπεζικού τοµέα, συµπεριλαµβανοµένων των µικρών τραπεζών, σε συνεργασία µε την τρόικα. Ως τότε οι τέσσερις συστηµικές τράπεζες µπορεί να λειτουργούν και ως «ενσωµατωτές» µικρότερων τραπεζών.

14. Διευκολύνσεις στα υπερχρεωµένα νοικοκυριά µε αναθεώρηση του νόµου Κατσέλη.

15. Η ενίσχυση του Ταµείου Χρηµατοπιστωτικής Σταθερότητας µε προσωπικό και αρµοδιότητες.

16. Η επέκταση της απελευθέρωσης των επαγγελµάτων, η άρση των εµποδίων στο λιανικό εµπόριο, όπως το ωράριο τις Κυριακές.

17. Μέτρα για περάτωση υποθέσεων που εκκρεµούν στα δικαστήρια και σχέδιο δράσης κατά της διαφθοράς.

18. Διακοπή κρατικής βοήθειας σε λιµάνια και ΔΕΣΦΑ και επίσπευση αποκρατικοποίησης.

Οι τρεις «οδηγίες» που περιλαμβάνονται στο επικαιροποιημένο Μνημόνιο

• Εισφορές και συντάξεις στα επίπεδα του ΙΚΑ με νόμο τον Δεκέμβριο για τους εργαζόμενους σε ΟΤΕ, ΟΣΕ, ΗΣΑΠ, ΕΛΤΑ, Εθνική Ασφαλιστική, ΕΤΕ, πρώην ΕΤΒΑ και ΤτΕ.
• Νέα μείωση, κατά 3,9 ποσοστιαίες μονάδες, σταδιακά στην τριετία 2014 - 2016, των εργοδοτικών εισφορών υπέρ ΙΚΑ - ΕΤΑΜ.
• Κατάργηση, με νόμο τον Νοέμβριο, των κοινωνικών πόρων, ύστερα από μελέτες.